Παραιτήθηκα, παλιό το νέο. Μία ντε Μακρή δεν την βρίζουν ποτέ 2 φορές στην ίδια δουλειά. Ξέρω, ξέρω. Κρίση και μαλακίες. Η αλήθεια είναι ότι μου τη δίνει να είμαι σπίτι, νσ πρέπει να μαγειρέψω, να πλύνω και γενικά να παίζω το ρόλο της νοικοκυράς ενώ μέχρι πριν 1,5 μήνα έπαιζα το ρόλο της καριερίστριας. Τώρα είναι ωραία που μπορώ να κοιμάμαι όποτε και όσο θέλω μιας και το ξενύχτι άφησε πολλά σημάδια στα 30άρικα μάτια μου. Απολαμβάνω εισπνοές και εκπνοές στο πάρκο που κάνω βόλτες με τον Μπόνο και κάθε βράδι περιμένω πώς και πώς να νιώσω την ανάσα του αγαπημένου μου. Ακόμα με σοκάρει που ξαφνικά συζώ. Που το μου έχει γίνει μας, το θα πάω θα πάμε κοκ. Και έρχεται η ερώτηση πικραμύγδαλο. Really, μπόρεσαν 2 χρόνια να σβήσουν τα 10 προηγούμενα ροζ? Να, που το ροζ αρχίζει να ξαναγίνεται αγαπημένο χρώμα.
Wish me luck στο νέο μου εγχείρημα.
0 λένε πως...:
Δημοσίευση σχολίου