ang3lian

Για ένα ipad ρε γαμώτο!

2011-12-28T19:40:00.001+02:00

http://fb.betcrunchapp.com/contest/fb/sp03Ze

Μα βλέπω κάτι όνειρα

2011-12-20T23:27:00.000+02:00

Τον τελευταίο καιρό (13 μήνες περίπου)βλέπω ότι είμαι σε ένα γραφείο και δουλεύω. Στις 2 τελευταίες μου δουλειές. Και εκεί, για λίγο, βρίσκω τη γαλήνη, την ηρεμία, την ευτυχία. Τις προάλλες συνειδητοποίησα ότι η ζωή μου ακολουθεί την ίδια πορεία σε διαφορετικούς τομείς. Από το 1994 έως το 2005 είχα σερί σχέσεις. Η μία μετά την άλλη. Μετά το χάος, μετά ο Παρθένος μου, η ηρεμία, το σήμερα.
Μία μέρα που έκανα βόλτα στο πάρκο μαζί με τον Μπόνο συνειδητοποίησα ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις δουλειες. Από το 1999 μέχρι το 2010 δούλευα σερί. Από τότε 40 κύματα. Χμμμ. Τυχαίο; Δεν μπορώ να ξέρω.

http://treat2treat.wordpress.com/

2011-12-20T23:09:00.000+02:00

Επιτέλους πήρα απόφαση να γράφω και για τα σκυλιά την μεγάλη μου αγάπη. Καινούριο blog, enjoy!

Σε δουλειά να βρισκόμαστε

2011-12-13T22:42:00.000+02:00

Νομίζω ότι πρέπει να γίνει συζήτηση. Το χειρότερό μου. Όμως πρέπει. Η στιγμή που γίνεται το κλικ αλλά το βλέπεις μόνο εσύ και όχι ο άλλος είναι η στιγμή μιας μικρής ρωγμής, της γέννησης ενός δακρύου.

Και ας πνιγω για το καλό σου

2011-12-07T21:14:00.002+02:00

Τελικά, η αναζήτηση της αγάπης είναι το πιο απλό πράγμα ανάμεσα σε τόσα άλλα δύσκολα που σου έχει ετοιμάσει η ζωή.

Μαθαίνοντας την ώρα

2011-11-25T01:01:00.001+02:00

Εκτός από το κουτάβι μου, παρέα τώρα τελευταία κάνω και με το ρολόι. Πιστό πάντοτε, αλάνθαστο, τακτικό. Αν υπήρχε περίπτωση να μην είχα μάθει στο σχολείο την ώρα, τώρα πάω για διδακτορικό. Διανύω περίοδο όπου δεν την παλεύω με την ανεργία. Ένα χρόνο μετά την παραίτηση από την τελευταία μόνιμη δουλειά μου, η αυτοπεποίθηση έχει πέσει στα πατώματα. Ποια θηλυκή πλευρά, ποια εξυπνάδα, ποιο κέφι. Δεν μπορώ να δω τους φίλους, την οικογένειά μου, δεν έχω ελευθερία γιατί δεν έχω λεφτά. Αντί να είμαι παράσιτο μέχρι τα 25, όπως όλα τα Ελληνόπουλα συνηθίζουν, είχα από πολύ νωρίς λογαριασμό, αυτοκίνητα, ταξίδια, όλα με την δική μου δουλειά. Βαριόμουν το απόγευμα, πήγαινε το γκομενάκι στρατό; Έπιανα δουλειά σε φροντιστήριο και έβγαζα άλλα 300 ευρω για πλάκα με 5-6 ωρες τη βδομάδα. Κι όμως τώρα, δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Το νοικοκυριό μου τη δίνει γιατί δεν πληρώνεται. Και ξέρεις, η Αγγελική δεν είναι γι αυτά, ή μάλλον είναι και γι αυτά, αλλά εκεί που ζωγραφίζει, είναι μπροστά στον υπολογιστή της να παράγει και να κάνει χαβαλέ με τους συναδέλφους της. ΑΥτό έκανα εδώ και 12 χρόνια, τώρα είμαι καρφωμένη σε έναν καναπέ.
Φυσικά και ελπίζω, μόνο αυτό μου έχει μείνει. Θα γίνει, απλά είμαι ανυπόμονη για το πότε. Μου έχει λείψει ο παλιός μου εαυτός. Ε λατ!!!

Δύσκολοι αποχωρισμοί: Το κουτάβι μου

2011-10-27T23:39:00.002+03:00

H συννεφιά του Λονδίνου με πρόλαβε στην Αθήνα. Λίγες μέρες πριν φύγω πέφτω πάνω σε ένα ακίτα και τον Ρίτσαρντ Γκιρ. Ο συνδυασμός ήταν τέλειος και ταίριαζε απόλυτα με το δικό μου σετάκι, εμένα και τον Μπόνο δηλαδή. Η ώρα περνούσε με μένα να μοιράζω κοπλιμέντα στους 2 πρωταγωνιστές ενώ χάζευα στο Skype. Ξαφνικά, βλέπω νεκροταφείο και τη γυναίκα του Βουδιστή στα μαύρα. Τότε ξεκίνησε το δράμα μου. Το καημένο το Ακίτα δεν ξεπέρασε ποτέ το χαμό του αφεντικού του. Όσο κι αν η ζωή του φερόταν καλά, με καινούριες οικογένειες, πολλά χάδια, ζεστά χαλιά, εκείνο το έσκαγε και έτρεχε στην είσοδο του σιδηροδρομικού σταθμού όπου πρωτοσυνάντησε το αφεντικό του. Χιόνι, βροχές, βιαστικοί περαστικοί, τίποτα δεν τον έδιωχνε. Ούτε καν ένας πάγκος με χοτ ντογκ. Εκεί κάπου άρχισα να κλαίω υστερικά.
Σε λίγες μέρες θα αφήσω τον Μπόνο για πρώτη φορά σε ξένα χέρια. Σε μία πανσιόν για 5 μέρες. Δεν υπάρχει άλλη λύση και η πανσιόν αυτή φέρνει την εγγύηση της κτηνιάτρου που της έχω τυφλή εμπιστοσύνη. Νιώθω τόσες ενοχές που εγώ θα διασκεδάζω κι αυτός θα είναι μόνος εδώ. Η λογική μου κάνει κάποιες επισκέψεις λέγοντας πως όλα τα σκυλιά έχουν μείνει κάποια στιγμή χωρίς τα αφεντικά τους, πως είναι μόνο στο μυαλό μου κλπ. Και ενώ τα σκεφτόμουν αυτά, έδειξε το ακίτα να σβήνει γλυκά έξω από το σιδηροδρομικό σταθμό και ξαναέβρισκε το αφεντικό του σε ένα ποτάμι.
Τα ξεραμένα δάκρυα ξαναβρήκαν το δρόμο στα μάγουλά μου και αυτή τη φορά λυγμοί έδεσαν το γλυκό.
Είναι η πρώτη φορά, είναι ότι με το κουτάβι έχω δεθεί απίστευτα, είναι οι ενοχές, είναι ένα σωρό πράγματα λογικά και μη. Είναι ένα από αυτά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στη ζωή.

Κρακ

2011-06-18T04:12:00.002+03:00

Σήμερα είπα για πρώτη φορά οτι θα φύγω από το σπίτι. Και το σκέφτηκα σοβαρά κιόλας. Έσπασε ένα μικρό κομματάκι μέσα μου. Το άκουσα και με τρόμαξε ο ήχος. Θα κολλήσει; Θα περάσει; Θα ξεκολλήσει για πάντα; Το κατάλαβε όμως ότι έκανε κάτι κακό. Μου φτάνει; Και δε θέλω αλλά και ούτε πρέπει να μου φτάνει. Λίγο ακόμαι για το σχόλασμα.

Εφυγα νωρίς

2011-06-05T02:31:00.001+03:00

Είναι μόδα στα Media η εθελούσια έξοδος και παίζει πολύ εδώ και κάνα δίχρονο. Εγώ έζησα την παραίτηση, την προτίμησα μάλλον από έναν εργασιακό χώρο που καλύτερα θα του ταίριαζε ο χαρακτηρισμός μπουρδέλο. Ένα μέρος με χοντρούς Ολυμπιακούς, πωρωμένους, ιδρωμένους, τίγκα στο λιπαρό και την καφρίλα. Ναι, τα 1400 δεν ήταν εμπόδιο, σαν να μην υπήρχαν στο μυαλό μου τη στιγμή που δήλωσα παραίτηση. Δεν συνέβαινε όμως το ίδιο και με την Εξέδρα. Είναι κρίμα που έπεσε κι αυτή θύμα της πολιτικής των media που δεν μπορούν να χορτάσουν από χρήμα και ξέπλυμα. Ευτυχώς είχα για διευθυντή τον Σαμπράκο, τον μοναδικό άνθρωπο που δέχτηκα και σεβάστηκα ως διευθυντή. Καλή τύχη σε όσους δουλεύουμε στα media. το ψώνια μας έχει το δικό του τίμημα. Κι εγώ από Τρίτη έχω ΘΕΜΑ. Για λίγο, για πολύ, θα δείξει...

love her for the spring time, love her for the day

2011-05-14T22:43:00.002+03:00

Αγκαλιασε με άλλη μια φορά
Ταξίδεψέ με στα μέρη εκείνα
Που όσο κι αν δεν τα θελε κανενας
Μονο εσύ τα εκανες μαγικά

Ζήσε τη στιγμή που με κρατας
παγωσέ την, βαλτην στην κορνιζα,
της καρδιάς που χτύπησε στο χτες
στο τωρα της στιγμης που σε είδα

Φιλα με για πάντα
σαν να μην θες να βγαλεις από πάνω σου
τη γευση τη γλυκια
που πάντα θα βρίσκεις οταν θα γέρνεις πάνω μου.

Τεντωμένο σχοινί

2011-05-14T13:27:00.002+03:00

Πόσο δε μου αρέσει να νιώθω ξένη στο σπίτι μου, να μην ακούω τις λέξεις από το στόμα του που θα με ηρεμήσουν. Ίσως να είμαι ακόμα μια πεθερόπληκτη, ή απλώς να είμαι με κάποιον ο οποίος όντως δε νοιάζεται. Αυτό όμως που με κάνει να νιώθω χειρότερα ειναι ότι έχω χάσει την αυτοπεποίθησή μου και να πω αντε μου και στο διαλο και άμα θες να είσαι μαζί μου, θα πάει έτσι. Θα δείξει...
Το κουτάβι μου είναι πανέμορφο και τα σπάει.
Σε δυο εβδομάδες παντρεύεται η αδερφή μου, bachelor στον Ρουβά, και φυσικα άνεργη και ανίκανη να της κάνω ότι θέλω.
Αυτά

Love me, love me, say you do

2011-01-11T22:46:00.002+02:00

Αγαπάω? Δεν ξέρω. Φοβάμαι να το πω. Θέλω να το ακούσω όμως. Εγώ, αγαπάω όμως;

2011

2011-01-07T13:05:00.002+02:00

Παραιτήθηκα, παλιό το νέο. Μία ντε Μακρή δεν την βρίζουν ποτέ 2 φορές στην ίδια δουλειά. Ξέρω, ξέρω. Κρίση και μαλακίες. Η αλήθεια είναι ότι μου τη δίνει να είμαι σπίτι, νσ πρέπει να μαγειρέψω, να πλύνω και γενικά να παίζω το ρόλο της νοικοκυράς ενώ μέχρι πριν 1,5 μήνα έπαιζα το ρόλο της καριερίστριας. Τώρα είναι ωραία που μπορώ να κοιμάμαι όποτε και όσο θέλω μιας και το ξενύχτι άφησε πολλά σημάδια στα 30άρικα μάτια μου. Απολαμβάνω εισπνοές και εκπνοές στο πάρκο που κάνω βόλτες με τον Μπόνο και κάθε βράδι περιμένω πώς και πώς να νιώσω την ανάσα του αγαπημένου μου. Ακόμα με σοκάρει που ξαφνικά συζώ. Που το μου έχει γίνει μας, το θα πάω θα πάμε κοκ. Και έρχεται η ερώτηση πικραμύγδαλο. Really, μπόρεσαν 2 χρόνια να σβήσουν τα 10 προηγούμενα ροζ? Να, που το ροζ αρχίζει να ξαναγίνεται αγαπημένο χρώμα.
Wish me luck στο νέο μου εγχείρημα.

Circle of life

2010-12-15T12:10:00.001+02:00

Τελικά δε θα μάθω ποτέ. Αγαπώ να στοιχειώνομαι μόνη μου απ'ότι φαίνεται. Το παρελθόν των άλλων πάντα με επισκιάζει και με εγκλωβίζει σε σκέψεις και αναπαραγόμενες ανασφάλειες. Ναι, ένας άντρας πάντα θα έχει παρελθόν, όπως παρελθόν είχες κι εσύ μικρή ανόητη. Χώρια από τα τηλέφωνα και τα μηνύματα τι μετράει; Το παρόν. Το οποίο είναι σε ένα σπίτι για 2 με ένα κουτάβι να σας ζεσταίνει ακόμη περισσότερο. Πάντα κάποια θα υπάρχει. Αλλά στο παρελθόν. Όπως παρελθόν έχεις υπάρξει κι εσύ για πολλούς οι οποίοι είναι παντρεμένοι, ευτυχισμένοι, απομακρυσμένοι. Γιατί εκείνοι το ξεπέρασαν, σε ξεπέρασαν, προχώρησαν, βρήκαν αλλού ζεστασιά, κατανόηση, ανταπόκριση. Σκέψου εσένα όταν έδιωξες τον ένα, το βράδι που γνώρισες τον άλλον. Στέρησες από τον δεύτερο τίποτα? Όχι. Αντιθέτως, τον λάτρεψες και τον ρίζωσες στην καρδιά σου. Και ας είχες βγει από μία 4χρονη σχέση. Στα 23 σου που είχες όλες τις επιλογές ανοιχτές. Χαλάρωσε και δες ότι το έχεις κάνει και εσύ. Μην θυματοποιήσαι.

2010-11-18T18:00:00.003+02:00

Ο Μπόνο κλείνει ένα μήνα μαζί μας όπου να ναι και εμεις τονπεριφέρουμε, τον μεγαλώνουμε σαν περήφανοι γονείς. Συζητάμε γι αυτόν, κάνουμε συμβούλια, ψάχνουμε στο ιντερνετ ιδέες να τον εκπαιδεύσουμε και καθημερινά μετράμε δαγκωνιές και γρατζουνιές. Εγώ κλασικά δεν μπορώ να ευχαριστηθώ τίποτα. Ούτε με τις ατελείωτες ώρες στον καναπέ παρουσία των 3 μελών του σπιτιού, ούτε με τα φιλιά ούτε με τίποτα. Να, τώρα μου σουφρώνει τα φρύδια το ότι δε μου πήρε δώρο για την γιορτή μου παρόλο που το λέει και το ξαναλέει. Εγώ δεν μπορώ να ικανοποιηθώ με τίποτα ή δεν έχω βρει αυτό που θα με ικανοποιεί απόλυτα? Υπάρχει η λέξη απόλυτα?
Το αυριανό Κτηνίατρος- ΙΚΕΑ-Χάρι Πότερ δεν είναι αρκετό αν σκεφτείς ότι εγώ ήθελα σκυλί με αγαπουλικη φατσα, εγώ θελω να παρουμε φωτα και επιπλο, εγω λιωνω για Χαρι Ποτερ.
Μηπως τελικα ειμαι εγωιστρια?

Να μην ξεχνιόμαστε

2010-10-18T01:11:00.000+03:00

Happy Cloud

2010-10-17T22:13:00.003+03:00

H ζωή με τον Σάκη γίνεται καλύτερη. Νέο μέλος στην οικογένεια αλλά το πιο σημαντικό είναι η καθημερινή γλύκα που ενώ νομίζεις ότι τελειώνει, ξαφνικά ξαναρχεται περισσότερη. Κάπως έτσι είναι όταν ερωτεύεσαι.

Μέχρι το τέλος του μήνα αναμένονται πολλές αλλαγές, ανυπομονώ. Ισως σταματήσω να τρώω γαύρο κάθε μέρα και να χρησιμοποιώ πιο πολύ το μετρό. Μόνο το μαλλί μου δε θα αλλάξει ρε γαμώτο γιατί πρέπει να το μακρύνω για τον γάμο της αδερφής.

Ενας γνωστός συνελήφθη για παιδεραστία. Κουλό? Κι όμως. Ισως τελικά να μου κάνει καλό η απόφαση να μην με εκπλήσσει τίποτα και να τα θεωρώ όλα πιθανά. Και όντως δουλεύει. Στην δουλειά, στην ζωή. Ακόμη και το ότι η καθημερινή μου φίλη την έπεσε στον γκόμενό μου, δεν μου έκανε εντύπωση. Απλά σταμάτησα να της μιλάω.
Το θέμα γυναικείες φιλίες σταμάτησα να το μελετώ όταν έχασα το αχλάδι. Μία ήταν η κολλητή. Δεν μπορείς να έχεις δύο μανάδες ή μπαμπάδες. Τόσο ιερός για μενα είναι ο όρος κολλητή και τόσο αυστηρά δεν τομ χρησιμοοποιώ για άλλη. Oπότε, καταλήγω στο ότι αφού δεν μπορώ να εχω την κολλητή μου, τότε δε θέλω καμία άλλη. Και έτσι εύκολα κόβονται οι γέφυρες από διάφορες "φίλες" που κάθε φορά που αδυνάτιζα, έκανα σχέση, έπαιρνα προαγωγή, έβγαζαν πικρία, με ρεζίλευαν μπροστά στον γκόμενο που θα ήθελαν να έχουν αλλά δεν έχουν, με έθαβαν την στιγμή που γύρναγα την πλάτη μου. Ξέρεις κάτι? Δυστυχώς δεν γίνεται να ταιριάξεις με όλους. Ζήσε με αυτό και κάνε τη ζωή σου πιο εύκολη, αντί να σκηνοθετείς καταστάσεις στη δουλειά, το σπίτι, την παρέα.
Εμένα τουλάχιστον, με πληγώνουν αυτές οι καταστάσεις, αλλά βγάζω και γρήγορα το τσιρότο για να ειναι στιγμιαίος ο πόνος. Η ζωή είναι πολύ μικρή για αυτά.

Πάω για τοστ, ντους, μανικιούρ. Μάλλον όχι με αυτή τη σειρά.

Happy Birthday John Lennon (and Harry as well)

2010-10-09T03:20:00.001+03:00

my pleasure

2010-09-28T03:15:00.002+03:00

Σημερα ανακάλυψα αυτό το τραγούδι και θυμήθηκα για άλλη μια φορά πόσο ωραίο είναι να ανακαλύπτεις καινουρια τραγούδια.
Επίσης θυμηθηκα πόσο ωραίος είναι ο Παρθένος μου από μακριά. Μηνύματα, δυνατά φιλιά, λιγότερη γκρίνια, και γενικά τα μαγικά που πρέπει να κάνεις για να μην πέσει η ρουτίνα στη σχέση.
Θα προσπαθήσω να φύγω και να μείνω μακριά για να ξανανιώσω την όμορφη αίσθηση ξανά του να με έχει επιθυμήσει. Του να ζητήσει την αγκαλιά μου.
Ασε που πρέπει να γράψω και εκείνο το άρθρο για τα 70 χρόνια από την γέννηση του John Lennon. Θέλω να είναι καλό. Μου αξίζει να γράψω ένα καλό άρθρο.
Παντρέψαμε την Ληθώ σε ένα εξαιρετικό διήμερο στην Χαλκίδα. Τι ωραία που ήταν. Και οι 2 μέρες! Αχ!. Βάφτισα την Δανάη μου, το κοριτσάκι μου, πνευματικό παιδί όπως λένε. Εμαθα ότι παντρεύτηκε ο Ηλίας την ξινή, για γαμο ετοιμαζεται (ή είναι ήδη) ο Θοδωρής, ο Χάρης μάλλον τα έχει με μία πολύ όμορφη κοπέλα, κι εγώ με τον Παρθένο.
Δεν είμαι σίγουρη ότι ξέρω που θα πάει. Ή αν θέλω να πάει καπου. Μερικές φορές ναι, μερικές όχι. Είναι και μόλις 4 μήνες σχέσης. Time will show...

ΥΓ: πρέπει να αδυνατίσω και να μακρύνω τα μαλλιά μου

Σκατόβραδο

2010-08-31T00:50:00.002+03:00

Eδώ και 10 μερες έχω επιστρέψει σπίτι μου. Την μέρα που έψαχνα να βρω τρόπο να του πω οτι δεν αντεχω τη συγκατοικηση και οτι θελω να φύγω για μερικές μέρες, γύρισα σπίτι και αποφασίσαμε μιλώντας σχεδόν ταυτόχρονα ότι πρέπει να φύγω για λίγο. Από τότε, όλα μου τα βράδια είναι σκατά. Πειράζει?
Μου λείπει, εκεί θέλω να είμαι, μαζί του, να τον ακούω να μου κλείνει την πόρτα για να με αφήσει να κοιμηθώ, να τον νιώθω να τινάζεται όταν τον παίρνει ο ύπνος.
Από την άλλη, ήταν άκυρο να μιλάμε μόνο για το τι φαγητό θα φτιάξω, να μην έχω χώρο να βάλω τα ρούχα μου, να σκοντάφτω στα παπούτσια στο πάτωμα και να μην έχω τη γωνιά μου για λάπτοπ και διάβασμα.
Την αποχώρηση την έζησα σαν χωρισμό. Ασχετα που λίγα βραδιά μετά ξανακοιμήθηκα εκεί. Ηταν σαν ξένο το σπίτι. Ναι, ΟΚ, είμαι υπερβολική. Μια βδομάδα ήταν μόνο, με τη δευτερη δουλεια στη μέση ήταν πρόβλημα κλπ κλπ.
Ναι, αλλά εγώ ήμουν σχεδόν έτοιμη να τον ερωτευτώ.
Δεν ξερω ποιο από τα 2 δράματα είναι χειρότερο. ΤΟυ Ιχθύ που του έκοψαν τον έρωτα στη μέση ή του Παρθένου που ζούσε σε ένα ακατάστατο σπίτι, συχνά γεμάτο καπνούς από το καμένο φαγητό;

33 χρονια χωρις τον Ελβις

2010-08-18T01:22:00.000+03:00

Summer stories

2010-08-16T12:55:00.003+03:00

Eκεί που κορόιδευα φίλες κι αδελφή για τις πεθερές να σου που έχω κι εγώ ξαφνικά ιστορίες να λέω για την μόλις 3 μηνών δική μου. Ειχα την τύχη να την γνωρίσω όταν δεν ηξερα αν θα ξαναπάω στο σπίτι του ξένου αλλά τόσο οικείου αγοριού, ένα πρωί που πίναμε τηνκλασική μας μέντα και ενώ μπήκε σαν σίφουνας μέσα στο σπίτι, κοίταξε αριστερά, κοίταξε δεξιά και έκανε την ερώτηση-διαπίστωση: Δεν κοιμηθήκατε μαζί; Πριν τελειώσει τη φράση της ήμουν στο δωμάτιο και ετοιμαζόμουν να φύγω με την ντροπή να περισσεύει από παντού. Ισως τελικά να έχει δίκιο η Μίνι που με λέει πουριτανή.
Η πεθερά λοιπόν είναι τρέντι, τίγκα μελαχροινή με πλατινέ μαλλιά, φοράει σέξι δαντελωτά σουτιέν και φραμπαλαδωτές μπλούζες αλλά είναι και πολύ σιχασιάρα και υστερική από την καθαριότητα. Οταν έφερε σπίτι να με γνωρίσει τη θεία από την Αυστραλία, η συζήτηση περιστράφηκε εντελώς τυχαία στα νυφικά και στις νύφες που δεν έχουν χάρη αν είναι εντελώς στέκα.
Βρε κάτι περίεργες συμπτώσεις είπα εγώ που ακόμη σταματάω το χρόνο και την αναπνοή μου για να δω τι συμβαίνει κάθε φορά που ανακαλύπτω ότι υπάρχει κάποιος που είναι πιο σχεσάκιας από μένα και ότι ίσως τελικά να μου άρεσε η ιδέα και η ιδιότητα του σχεσάκια χωρίς όμως απαραίτητα και deep inside να είμαι.
Τελικά όμως, who's counting?

When you 're gone

2010-08-06T02:54:00.004+03:00

Μου λείπει ο Παρθένος μου. Το κατάλαβα σήμερα όταν πήγα να ταΐσω τα ζώα μας και δεν ήταν εκεί να με κυνηγήσει να καθαρίσω τα σκουπιδάκια από την τροφή των πουλιών και τα νερά που έσταξαν από το δωμάτιο ως το μπάνιο.

Ευτυχώς η Δευτέρα είναι κοντά!

Καρμα

2010-07-30T02:24:00.004+03:00

Η ζωή μου περιλαμβάνει άπειρες συμπτώσεις και γεγονότα που σχετίζονταν άμεσα μεταξύ τους.
Κυρίως τα γκομενικά. Ας πούμε μία: ο φίλος του πρώην μου να με περιτριγυρίζει στη φάση που ερωτεύομαι έναν άλλον και ενώ τον γουστάρω πρέπει να τον φτύσω. επίσης, ο φίλος του αγοριού μου που αγνοεί τη σχέση μας και του ζητάει να μεσολαβήσει για να βγούμε και οι 3 και να με ξεμοναχιάσει. Γλωσσοδέτης? Εγώ να δείτε τι ωραία που περνάω με κάτι τέτοια και ειδικά όταν οι κοινοί γνωστοί είναι πρόσωπα για τα οποια βραχνιάζω λέγοντας DIE BASTARD ή πεθαίνω από βαρεμάρα στην σκέψη οτι θα περάσω 3 λεπτά μόνη με κάποιον.

Κατά τ' άλλα καλοκαίρι στην Αθήνα, η μαγειρική μου ανεβαίνει levels καθημερινά και το δώρο που εισπράττω μου αρέσει όλο και περισσότερο. Χτες φακές, αύριο κολοκυθοπιτάκια και ένα μικρό διάλειμα την επόμενη εβδομάδα. Ο ρόλος μου σαν νονά είναι σχεδόν έτοιμος και ανυπομονώ να διαλέξω το στολίδι της λαμπάδας.

ΥΓ: Γλου γλου

Πακέτο

2010-07-25T16:10:00.002+03:00

2 μηνες περίπου και η συμβίωση συνεχίζει να είναι το καλοκαιρινό ταξίδι που ήθελα περισσότερα απ' όλα να κάνω φέτος.
Ναι, βαριέμαι να μαγειρεύω κάθε μέρα και να φτιάχνω χυλοπίτες για να μην φάμε το κοτόπουλο σκέτο, και να κάνω δουλειές και να έχω το νου μου να έχω την μεσαία πόρτα κλειστή όταν καπνίζουμε όμως...
... οι θεματικές βραδιές στο σπίτι, οι σιέστες, τα inside jokes στη δουλειά και το εφημερεύον ζουζούνισμα τα καλύπτει όλα.
Δεν έχω απαντήσεις στο αν θα πάρουμε σκυλί, αν θα πάμε σε μεγαλύτερο σπίτι, αν θα παντρευτούμε πριν την αδερφή μου και ποιο τραγούδι θα χορέψουμε.
Ισως κι εκείνος να μη θέλει απαντήσεις, απλά να δει πώς αντιδράω. όπως και όταν με γνώρισε, όπως και όταν με παρακολουθούσε 2 χρόνια να μπαινοβγαίνω στο γραφείο του χωρίς να του δίνω σημασία γιατί είχα το The issue στο μυαλό μου που με απασχολούσε. Μαγεία. Καρμικό. Είναι αυτό που λέμε ΟΛΟ το πακέτο.

I dream my dream when i wake up

2010-07-10T21:48:00.003+03:00

Τι μου έμαθε η περασμένη εβδομάδα:

* Μην αφήνεις ποτέ άμμο στο πάτωμα που πατάει ένας Παρθένος.

* Ακόμη και να μην έχεις καθρέφτη, μην κυκλοφορείς ποτέ σαν την τρελή στο δρόμο γιατί ποτέ δεν ξέρεις πάνω σε ποιον θα πέσεις.

* Το κρέας θέλει χαμηλή φωτιά.

* Υπάρχει αυτός που ονειρεύεται τον ίδιο γάμο με σένα και μάλιστα σε πηγαίνει και στο ιδανικό μέρος που πιστεύει ότι θα σου άρεσει όσο κι εκείνου.

* Μην ψωνίζεις ποτέ αυτά που σε λίγες μέρες θα έχουν 50% έκπτωση.

Give love a chance

2010-07-03T15:07:00.002+03:00

Οι γκόμενες με σγουρό μαλλί τα ισιώνουν και εκείνες με μαλλί πράσο τα σγουραίνουν με Στούντιο Λάιν της Λορεάλ. Οι ψηλές δεν την παλεύουν, οι κοντές κλαίνε κρυφά στο μαξιλάρι τους.
Τον τελευταίο μήνα ζω ανάμεσα σε ένα γραφείο με κάφρους και ένα σπίτι-φωλιά. Ναι, αυτό με τα κεριά, το ένα πηρούνι και το καθημερινό σούπερμάρκετ για προφυλακτικά, γάλα και ντομάτες. Ε να, κι όμως, πάλι στη ζυγαριά κάθομαι. ΚΑι πολύ σύντομα και πολύ γρήγορα και πολύ με τα μούτρα.

Φέτος θα πάω Μύκονο. Τον Σεπτέμβρη. Μετά τη βάφτιση, τους U2 και πριν τον γάμο.
Είμαι πολύ περίεργη για το τι θα έρθει. Λες να ήρθε η ώρα για το "Τα καλύτερα έρχονται";

ΥΓ. Ανατριχιάζω και πωρώνομαι σαν 14χρονο κάθε φορά που το βλέπω!

T' αγόρι μου

2010-06-17T15:39:00.002+03:00

To ιδανικό αγόρι πρέπει να μοιάζει στο Ρουβά και σε μένα. Ομορφος και σεξι σαν αυτον, αστειος και ανησυχος σαν εμενα. Να μην θελει να βγαινουμε, να μην μου φερνει φιλους του, να κανει σχεδια, να μου χαιδευει τα μαλλιά, να γίνεται και λίγο σατράπης ενίοτε.
Πρέπει να είναι μεγαλύτερος, να ξέρειτι θέλει και να μην λέει λέξεις όπως πίεση, πρώην, φάση. Πρέπει να μου δίνει ό,τι χρειάζομαι πριν καν να το ζητήσω, πριν καν να σκεφτώ ότι το χρειάζομαι. Πρέπει να έχει μια ατέλεια, όπως να μην εχει πηγούνι ή να ψηφίζει Καρατζαφέρη. Να πιστεύει τα ψέματά μου ότι δήθεν ξερω να μαγειρευω και οτι κρυωνω με 40 βαθμους για να με παρει αγκαλιά. Πρέπει να μου κάνει τέλεια pepe jeans dωρα και να μου προτείνει να μένω μαζί του κάθε μέρα, χωρίς να με αφήνει να το σκεφτώ.

ΟΙ τελευταίες εβδομάδες με έμαθαν ότι το ιδανικό αγόρι υπάρχει και παρόλο που μπαινω στον πειρασμό να τσιμπησω τον εαυτο μου, δεν το κανω!

Anything else?

2010-05-23T02:02:00.003+03:00

Στο δρόμο για τη δουλειά και επειδή ο ΗΣΑΠ γαμιέται ακούω Παπαtσπυρόπουλο στον Best. Χαίρομαι που βάζει το εδώ και μερικούς μήνες αγαπημένο μου Resistance σχεδόν καθημερινά και κουνιέμαι σαν τρελή στο τρένο.

Ο Παπασπυρόπουλος μου έμαθε και το Draw your Swords από τους Angus και Julia Stone και είμαι τόσο χαρούμενη κάθε φορά που ακούω και αγαπώ καινούρια κομμάτια και που ακόμα η μουσική με ταξιδεύει σε καινούρια μέρη.

Νιώθω όμως πως τα μέρη λιγοστεύουν, ή έστω αυτά στα οποία θέλω να ταξιδέψω. Η χρονιά αυτή με έχει μάθει πολλά που καταλήγουν σε ένα: Αντέχω. Έμαθα τέλεια κολύμβηση στα 30 μου μετά από προπόνηση, έμαθα ποδήλατο και εξερεύνησα την Σαμοθράκη πάνω σε ένα κάνοντας μελανιές και γρατζουνιές στα πόδια μου. Εμαθα να δουλευω νύχτα και να βγαίνω νύχτα. Έμαθα να προσποιούμαι ότι ξεχνάω και να γιατρεύω τις πληγές μου. Έμαθα να βάφομαι σωστά, να διαλέγω ωραία αξεσουάρ, να αφήνω πίσω τα σταράκια και τα μπλουζάκια με στάμπες από συγκροτήματα και να κυκλοφορώ σαν θηλυκό. Εμαθα να υποφέρω τα μακριά μαλλιά μου.

Κατά τ'άλλα παρατηρώ το σύμπαν να μου φέρνει στη ζωή μου Γιώργους Παρθένους. Ότι έχω κάνα κόλλημα με τα ζώδια αλλά τα τελευταία 2 χρόνια πολύ Παρθένος ρε παιδάκι μου και εκεί που δεν ήξερα κανένα Γιώργο ξαφνικά του Αγ. Γεωργίου πλούτισα την Cosmote. Χώρια οι επισκέψεις τις οποίες μετά πλήρωσα με μια συναυλία όπου ήταν σαν μην έγινε, πολύ ταβανοθεραπεία και μερικούς κύκλους ακόμη, μία από τα ίδια έτσι για να δούμε πώς θα καταλήξει.

Είχα ξεχάσει πως όταν βγαίνεις ραντεβού με κάποιον, σου πληρώνει αυτός το ποτό σου κι έτσι αυτή τη βδομάδα και έξω ήμουν αλλά και λεφτά είχα.

Θέλω ένα ρεπό. Δουλεύω όλο το Μάη πολλές ώρες για τον Γαύρο, το καινούριο εκδοτικό εγχείρημα που, φυσικά, απευθύνεται στους Γαύρους. Ναι αλλά εγώ τι φταίω? Εγώ είμαι οπαδός της Κλάψας.

29 Μαΐου στα περίπτερα!

midnight friends

2010-05-19T01:00:00.004+03:00

When you re walking alone, accompanioned by your silly thoughts, some friends come along to remind you that you need them as much as they do. Tonight, i was walking back home and i was lost in the night and the thoughts of the day when these two dogs approached me and came with me until my house. On the way i bought some milk for them to drink. The first drank it, the second wanted to just walk. I was so heartbroken leave them on my doorstep.

my recent life in pictures

2010-05-08T23:31:00.015+03:00

Το Let it Be γίνεται 40 'η αλλιώς τι δουλειά έχει ένα σκαθάρι στο mixgrill.gr

2010-05-08T23:11:00.001+03:00

από beatle80 -

08/05/10 17:15

Πριν σαράντα χρόνια, η αγαπημένη μπάντα από το Λίβερπουλ κυκλοφόρησε το τελευταίο άλμπουμ της ενωμένη και με το ιστορικό όνομα Βeatles. Tίτλος του: Let it Be.

Το παρασκήνιο και η παραφιλολογία γι' αυτό το άλμπουμ αγγίζει τον μύθο, όπως ακριβώς και οι ίδιοι οι Βeatles. H αρχική σκέψη ήταν να ονομαστεί Get Back και να είναι το προτελευταίο πριν τη διάλυσή τους ενώ τελευταίο θα ήταν το Αbbey Road. O Phil Spector ξαναμίξαρε τα τραγούδια του πρώην Get Back, το βάφτισε Let it Be και κυκλοφόρησε στις 8 Μαΐου του 1970, κάτι που ο Paul McCartney δεν επικρότησε ποτέ. Ο τίτλος Let it Be δηλώνει και σε μεγάλο βαθμό την διάθεση των μελών ως προς την πορεία των Beatles που δεν ήταν άλλη από αυτής της διάσπασης. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι Βeatles είχαν ανακοινώσει τη διάλυσή τους πριν τις 8 Μαΐου.

Παράλληλα με το άλμπουμ γυρίστηκε και μια ομώνυμη ταινία-ντοκιμαντέρ με τις πρόβες και τις ηχογραφήσεις του Let it Be, η οποία δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε DVD, ίσως επειδή ήταν έντονη η δυσαρέσκεια και η ένταση μεταξύ των μελών κατά την περίοδο αυτή. Χαρακτηριστικό γεγονός είναι ότι ο George Harrison μετά από έντονη διαφωνία με τον John Lennon και τον Paul McCartney, έφυγε από τις πρόβες και επέστρεψε μερικές μέρες αργότερα. Το αποτέλεσμα ήταν η ταινία να μην προβάλλει το πώς δημιουργήθηκε ο δίσκος αλλά τους λόγους και το δρόμο των Βeatles προς τη διάλυση.

Παρά τις εσωτερικές διαμάχες και τις εντάσεις, το άλμπουμ κατέκτησε την 86η θέση ανάμεσα στα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών στη λίστα του Rolling Stone. Όχι τυχαία, αφού εκτός από το ομώνυμο τραγούδι περιείχε και άλλες μεγάλες επιτυχίες όπως το συγκλονιστικό Across the Universe, Get back και The Long and Winding Road.

James

2010-04-28T18:24:00.002+03:00

To ομολογώ. Τους James τους ανακάλυψα αργά. Το 2003 συγκεκριμένα όταν έκανα την αγαπημένη διαδρομή για το Πόρτο Ράφτη με τον αγαπημένο συνοδηγό. Εκείνον που όποτε κοίταζα δεξιά τον καθρέφτη να δω αν ερχεται κάποιο αυτοκίνητο, εκείνος νόμιζε ότι κοίταγα εκείνον και με φώτιζε με το χαμόγελό του.

Εκείνον που δε χώραγε στο κάθισμα όσο πίσω κι αν το τράβαγε, και εκείνος που λατρεψε την ιδέα μου να σταματήσουμε στην Επίδαυρο και να κοιμηθούμε κάτω από τα δέντρα.
Όταν αναφέρομαι στον Χάρη, δε χρησιμοποιώ το όνομά του αλλά τη φράση "το μισό μου πορτοκάλι". Και έτσι ήταν.

Δε θα μπω σε συναισθηματισμους και υπαρξιακά, αφήνοντας ερωτήματα για το αν θα το ξαναβρώ ή κατά πόσο σίγουρη (σχεδόν καθόλου) είμαι ότι τοσο ακριβές άλλο μισό δε θα ξαναβρώ ποτέ.

Τόσο την πρώτη φορά που τους είδα στο ΟΑΚΑ και άκουσα το Getting away αλλά και μεθαύριο που θα τους ξαναδώ ξέρω και εύχομαι να ήταν μαζί μου. Οι πρώτες νότες από αυτό το κομμάτι φέρνουν πάντα την εικονα 2 ερωτευμένων μέσα στο Φαμπια να κάνουν χειμερινές βόλτες στη θάλασσα ακούγοντας James, Avril Lavigne και Ελένη Τσαλιγοπούλου. Το λιγότερο που θα έκανε ηταν να μου λεει τι γίνεται στη σκηνή, μιας και είναι 2 μέτρα!

ΥΓ. Είναι λίγο τρομακτικό όταν μετράω και μου βγαίνουν 7 χρόνια από τότε που συνέβαιναν αυτά.

love stories

2010-04-27T02:34:00.002+03:00

Κάθε βράδι, στη Σερβία το Πάσχα, όταν σε χρειάστηκα, οταν με χρειαστηκες, συνέχεια. Περιμένω την πρωτη νυχτα με κλειστα τα τηλεφωνα στο σκοτεινό μονό.

Του Άη Γιώργη ανήμερα

2010-04-24T01:37:00.006+03:00

Μέρα με πολλές γιορτές η σημερινή. Δε μου αρέσει καθόλου η σημερινή μέρα, καθόμουν όμως και σκεφτόμουν πόσους έχω που γιορτάζουν σήμερα. Το ενδιαφέρον δεν ήταν ο αριθμός τους αλλά τα ονόματα που έχω δώσει (ή μάλλον έχει κερδίσει) ο καθένας. Ξεκινάμε;
1) Το μπουρί
2) Το βρακί
3) Το βλαχάκι
4) Το βάσανο
5) Το κατσούλι
6) ο Γκόπης
7) ο Μανέ
8) Το αυγό

Κοιτάζοντας λοιπόν το κινητό μου στο Γ δεν έχω σχεδόν κάνεναν Γιώργο καθώς όλοι είναι αποθηκευμένοι με τα παραπάνω ονόματα. Και αν κάποιος πρέπει να είναι περήφανος για τους φίλους (και ενίοτε πρώην) του, αυτή είμαι εγώ! Να τους χαίρομαι λοιπόν :)

Spring heartbeats from another land

2010-04-18T23:49:00.002+03:00

I love U2.
I love this strange feeling coming from nowhere but hopefully ending to somewhere.

30 + 36 days

2010-04-17T02:31:00.002+03:00

Οι πρώτες μέρες των 30 κυλούν περίεργα. Σαν να υπάρχουν 2 παράλληλοι κόσμοι, όπου στον έναν δεν κουνιέται φύλλο και στον άλλο γαμιέται ο Δίας. Τρακαρίσματα, ταξίδια, αρραβώνες, συνεντεύξεις, συναυλίες αλλά και μια ησυχία που με κάνει να αναρωτιέμαι τι συμβαίνει πραγματικά. Αναισθησία ή υπερένταση; Μήπως τίποτα από όλα αυτά δε με συγκινούν πλέον γιατί έχω ξαναταξιδέψει με το ίδιο τρένο; Ή μήπως είμαι τόσο κουλ πλέον που ούτε εγώ μπορώ να το πιστέψω ότι συμβαίνει;
Μου αρέσω η καινούρια εγώ πάντως: Μακραίνω τα μαλλιά μου, κάνω γαλλικό μανικιούρ συχνά, βάφομαι σχεδόν κάθε μέρα, φοράω τακούνια, γενικά ανακαλύπτω τη γυναίκα μέσα μου τις μέρες που δεν κυκλοφορώ με beatles t-shirts και συλλεκτικά All Star.

Το μόνο άσχημο είναι ότι εξακολουθελι να μου σπάει τα νεύρα το λάπτοπ που διακοσμεί τις τελευταλιες μέρες το δωμάτιό μου. Από τηνα ρχή ξεκινήσανε στραβά τα πράγματα. Πρώτα τα τούρκικα Windows,μετά οι λάθος ρυθμίσεις, αύριο πρέπει πάλι να το πάω στο Μedia Markt. Ίσως αυτή τη φορά να τους το φέρω στο κεφάλι!

Editors - Papillon, live @ Fuzz, Athens

2010-04-15T16:23:00.003+03:00

Darling, oh just don't put down your guns yet
If there really was a God here
He'd have raised a hand by now
Darling, you're born, get old and die here
Well that's quite enough for me too
We'll find our own way home somehow, how, how...
It kicks like a sleep twitch

The Absolute Editors

2010-04-15T16:14:00.005+03:00

Athens 14/4/10 *Editors live* (or one of the best live shows)

2 years later

2010-03-28T17:53:00.002+03:00

Έχω πάρει κάποια κιλά τα οποία με επιτυχία χάνω εδώ και μερικές εβδομάδες, μένοντας χωρίς ποτό στα μπαρ και χωρίς λιχουδιές. Επίσης φορώντας ένα μαγιό στην πισίνα που όταν βρέχεται παραπέμπει σε σκηνή σοφτ πορνό.

Δεν έχω γράψει κάτι ιδιαίτερο, κάτι που να με αντιπροσωπεύει, μόνο κάτι άρθρα για τα οποία ακόμη με σταματούν ακι μου δίνουν συγχαρητήρια. Εγώ αντιδρώ σαν να μην είναι δικά μου. Η ελληνική γραφειοκρατία δε μου έχει επιτρέψει πέρα από τηη ηθική ικανοποίηση να λάβω και την υλική αμοιβή. Χάνω τον εαυτό μου όταν θέλω να γράψω γιατί οι σκέψεις και το συναίσθημα φτάνουν σε αυτόν, σαν να μην με ερεθίζει τίποτα άλλο παρά μόνο αυτός.

Δεν έχω γνωρίσει κάποιον αξιόλογ άντρα ικανό να γίνει συντροφός μου. Είτε γιατί όταν πέρασε από δίπλα μου εγώ ήμουν σπίτι κλαίγοντας είτε επιδή ανήκει στην κατηγορία αυτών που εντυπωσιάζονται όσο και φοβούνται τη δυναμικότητα και την εξυπνάδα μου. Με συγχωρείτε μάγκες, αλλαμου είναι πολύ δύσκολο να ξαναμπώ στην κοιλιά της μαμάς μου και να βγω έτσι όπως με θέλετε. Μπορείτε όμως να βρείτε τιςτόσες άλλες που κυκλοφορούν και να φύγετε από τη μέση του δικού μου δρόμου. Όπως έλεγα χτες και στον γιατρό, ξέρω τι ψάχνω και έστω και το ένα λεπτό με κάποιον που δεν αξίζει, θεωρώ ότι του χαρίζω ένα κύτταρο του εαυτού μου. Το σεξ. Ποιο σεξ? Ποιος ευχαριστιέται σεξ όταν δεν είναι ερωτευμένος, ενθουσιασμένος κλπ? Οι περισσότεροι πάμε και τραβιόμαστε για λόγους άλλους εκτός του έρωτα. Με συγχωρείτε, εγώ τον έρωτα ψάχνω. Τον έζησα αρκετές φορές και αυτόν θα συνεχίσω να υποστηρίζω.

Φίλοι. Από τότε που εξαφανίστηκε το αχλάδι έπαψε για μένα να ισχύει ο όρος φιλία. Έχουν περάσει πολλοί μαλάκες από δίπλα μου αλλά και αξιόλογοι. Κανείς δεν διεκδίκησε τη θέση του Αχλαδιού γιατί μάλλον δεν τέθηκε ποτέ προς διεκδίκηση. Απλά τη σκέφτομαι και μου λείπει. Οι υπόλοιποι είναι για να περνάει η ώρα ως επί τω πλείστον. Τώρα στις 4 μέρες που πέρασα γιορτάζοντας τα 30 είδα και ζήτησα και έψαξα και έφερα αυτούς τους αξιόλογους για να μου φτιάξουν την μέρα των γενεθλίων μου. Και όντως, ήταν υπέροχα. Και στο πάρτι έκπληξη προχτές που έγινα ρεζίλι στα Fridays, το ήθελα όμως τόσο χρόνια αυτό το ρεζιλίκι. Και φέτος είπα να μη του χαρίσω πάλι τη μέρα των γενεθλίων μου. Να ξοδέψω χρήματα, ενέργεια σε ποτά, καινούρια ρούχα για μένα. Και πέτυχε.

Σήμερα πάνε 2 χρόνια από τότε που με άφησε ο Θοδωρής. Ένας άνθρωπος που χωρίς να προσπαθήσει με επηρέασε όσο κανείς άλλος στη ζωή μου. Άνοιξα ένα παράθυρο και χωρίς να το ξέρω,οι άνεμοι με παρέσυραν σε ένα κόσμο αμφιβολίας, δυστυχίας, αβεβαιότητας. Ζήσαμε καλές στιγμές και εκεί ερωτεύτηκα και εκείνον και τις στιγμές αλλά και τα περαιτέρω που ονειρευόμουν. Διάλεξα, κυνήγησα, θρήνησα, μια σχέση που για μένα ήταν το νούμερο ένα ενώ για εκείνον όχι. Και το έβλεπα και ο άνθρωπος ήταν ειλικρινής και δεν το έκρυψε ποτέ. Αλλά δεν έκανα ποτέ τίποτα. Δεν έφευγα ποτέ. Μετά από μένα τον βλέπω να προχωράει τη ζωή του, ευτυχισμένο, αγκαλιασμένο, ερωτευμένο, κοσμογυρισμένο. Κι εγώ ταξιδεύω (Βελιγράδι έρχομαι), χαίρομαι, περνάω όμορφα, αλλά ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα? Η μοναξιά. Το κενό που δε γεμίζει. Όταν ήμουν με τον Θοδωρή δεν ήθελε εκείνος να το γεμίσει και εγώ τον πίεζα ακόμη πιο πολύ να το δει και να κάνει κάτι. Μετά τον Θοδωρή δεν ήθελα εγώ να το γεμίσω γιατί περίμενα και ήλπιζα ότι θα το κάνει ο Θοδωρής.

ΤΟ κενό που ξεκίνησε μόλις άφησα τον Χάρη που ήταν το μοναδικό άλλο μου μισό πορτοκάλι. Από τότε, 4 χρόνια και παραπάνω, κοιμάμαι μόνη. Πονάει λίγο αυτό και είναι βαρύ. Όμως είναι όλα αυτά που σκέφτομαι και δε με αφήνουν να κοιμηθώ πολλά βράδια.

Υπάρχουν και οι φίλοι μου με σχέσεις οι οποιίοι με θαυμάζουν που βγαίνω, ξενυχτάω, τους αραδιάζω 2-3 ονόματα γκόμενων που τους είπα και μου είπαν και βγήκαμε κλπ κλπ, αλλά enough.

Νομίζω ότι 3,5 χρόνια ήταν αρκετά για να ζήσω και να θρηνήσω μια σχέση, να νομίζω ότι την ξεπέρασα, να γυρνάω σε αυτή, ενώ οι "καλές μέρες" ήταν περίπου 2-3 μήνες. Άλλαξα πολύ όμως βρίσκω σημάδια που δείχνουν ότι επανέρχομαι. Και προς τα εκεί κατευθύνομαι γιατί έχει πιο πολύ ζέστη.

Αντίο Θοδωρή

bored to death

2010-03-25T21:00:00.001+02:00

Δεν ξερω αν φταίει η υπερβολική δόση ύπνου που πήρα τις τελευταίες 2 μέρες, ή η δυστυχία που μου προκάλεσε το χτεσινό πάρτι, ή το κενό που δε λέει έστω και με μπάλωμα να καλυφθεί. Ακομη και η προοπτική του Στρατή στο Lifestyle περιοδικο δεν ήταν ικανα να με κάνουν να χαρώ. Αποτέλεσμα: Μαλλιά όρθια, στόμα κλειστό, βλέμα άδειο.
Έλεος!

Kότσιρας

2010-03-25T14:41:00.002+02:00

Όταν ήμουν 17 χρονών, είχε αρχίσει να γίνεται διάσημος ο Γιάννης Κότσιρας. Τα επόμενα χρόνια τον ακολουθούσα σε συναυλίες, παρουσιάσεις δίσκων, αγόραζα τα περιοδικά που έδινε συνεντεύξεις και μέχρι τα 25 μου ήμουν πολύ πιστή και θερμή φαν. Σήμερα με έπιασε νοσταλγία (τι πρωτότυπο) και ακούω όλη μέρα. Εδώ σας ανέβασα το αγαπημένο μου.
Αργότερα σήμερα ελπίζω να ανεβάσω και τα νέα για την ερωτική απογοήτευση της προηγούμενης εβδομάδας (την ποια?), το πώς γιόρταζα μέχρι χτες τα γενέθλιά μου, την καινούρια δουλειά κλπ. Έχω όμως ένα βιβλίο να τελειώσω και δεν μπορώ να κάνω τίποτα μέχρι να μάθω το τέλος. Αστυνομικό είναι και μου χει πάρει τα μυαλά.

flatline

2010-03-17T16:01:00.001+02:00

ακα ερωτική απογοήτευσις

undisclosed desires*

2010-03-16T15:48:00.003+02:00

I know you suffered
But I don't want you to hide
It's cold and loveless
I won't let you be denied

Soothe me
I'll make you feel pure
Trust me
You can be sure

I want to reconcile the violence in your heart
I want to recognize your beauty is not just a mask
I want to exorcise the demons from your past
I want to satisfy the undisclosed desires in your heart

You take your lovers that you're wicked and divine
You may be a sinner
But your innocence is mine

Please me
Show me how it's done
Tease me
You are the one

I want to reconcile the violence in your heart
I want to recognize your beauty is not just a mask
I want to exorcise the demons from your past
I want to satisfy the undisclosed desires in your heart

Please me
Show me how it's done
Trust me
You are the one

I want to reconcile the violence in your heart
I want to recognize your beauty is not just a mask
I want to exorcise the demons from your past
I want to satisfy the undisclosed desires in your heart

είναι τέλεια να είσαι συγγραφέας και να μπορείς να εκφράζεσαι έτσι κάθε φορά που επαναστατεί η καρδιά σου.

* Στον Kisser G

-2

2010-03-09T12:45:00.004+02:00

Wow!!!
Αυτή η εβδομάδα γίενται όλο και καλύτερη!
Πάσχα στην Σερβία με φίλες από παλιά, (όχι και τόσο) καινούρια δουλειά, μια όχι και τόσο ικανοποιητική διοργάνωση για τους Gorillaz, και φυσικά τα αγόρια!
Για τους Gorillaz τι να πω, τα είχαμε δει τα χάλια του χώρου και στον Morrissey με τον απαράδεκτο ήχο. Αφού είναι για τάε κβο ντο μόνο, γιατί σώνει και ντε να φέρνουμε και γκρουπ εκεί; Δεν το καταλαβαίνω. Επίσης, με αφορμή το δημοσιογραφικό πάσο που είχα, συνειδητοποίησα άλλη μια φορά πως η εξουσία πάει σε λάθος ανθρώπους και πως ποτέ δε θα μάθουν να την διαχειρίζονται. Το άτομο που ήταν υπεύθυνο για τις προσκλήσεις και τους δημοσιογράφους, φέρθηκε τόσο υπεροπτικά και απαξιωτικά που μετάνιωσα χίλιες φορές που χάρισα το εισιτήριό μου. Όπως και να 'χει μπαφιάσαμε, αλλά χορέψαμε κιόλας. Τα καλά ήρθαν αργότερα και λίγο αργότερα. Η βραδιά εξελίχθηκε εξαιρετικά θα έλεγα όπως και οι επόμενες ημέρες.
Στη δουλειά μου αρέσει μπορώ να πω, είναι λίγο καλύτερα με την νέα σύνθεση, το γραφείο μου είναι λιγο απομονωμένο και με τέλεια θέα, ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι για να χαζεύω από κει τα ηλιοβασιλέματα.
Τι να πω, όλα καλά. Μόνο που κάηκε ο Σάκης και δε θα πάω την επόμενη Τετάρτη να τον δω. Κρίμα!

-6

2010-03-05T23:54:00.004+02:00

Πέφτω για ύπνο πτώμα. Πολυ έντονη εβδομάδα. Ξεκίνησε με νεύρα και δυσκολίες και εξελίχθηκε στις πιο ζωντανές και ενδιαφέρουσες από την αρχή της χρονιάς. Κάθε βράδι έξω, με άλλες παρέες, αναπάντεχες συναντήσεις, πρόωρες αποχωρήσεις, και μια τρελή εναλλαγή προσώπων μέσα σε Δευτέρα και Τρίτη.
Όλοι ήταν ευχάριστες εκπλήξεις.
Οι σκέψεις μου:

Τι ωραία που τον ξαναείδα και απλά καθίσαμε σε μια γωνία και κάναμε catch up.
Πόσο μεγάλο θα είναι το σοκ που θα ξαναδώ την σαύρα την Κυριακή;
Πώς θα είναι να ξαναδουλεύω;
Πόσο χαζή ήμουν που για δεύτερη φορά σε 3 μέρες έκανα ασυναίσθητα πίσω την στιγμή που πήγε να με φιλήσει (έστω και σταυρωτά) ο αγαπούλης;
Ποιος τον χέζει κι αυτόν;
Αύριο θα είναι το τρίτο συνεχόμενο Σάββατο που πάω σε συναυλία.
Καλά πάω τα 29. Είχα πει οτι θα γίνει χαμός, και οντως όλα πάνε καλα. Όχι τέλεια, αλλά καλά.
Βαριέμαι να κάνω birthday παρτι και μαλακίες. Πάλι για ποτό θα πάω;
Αν κάνω τελικά, ποιον από τους 2 να καλέσω; Νομίζω το νέο αίμα θα κερδίσει.
Υπάρχει το 400 ευρώ μικτά που άκουσα σαν προτεινόμενο μισθό σήμερα;
Ωραία τα μαλλιά μου που μακραίνουν.
Μικρέ μου πρίγκηπα, αν με ψάχνεις, έλα στην μεγάλη πολυκατοικία δίπλα στο Άλσος. Στο χρωματιστό δωμάτιο με τα ροζ στόρια

Καληνύχτα

Σκατομέρα

2010-03-01T14:35:00.001+02:00

Δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει, όμως η σημερινή μέρα είναι η χειρότερη για να ξεκινήσει η Άνοιξη, η εβδομαδα, ο μήνας, ο τελευταίος μηνας των 29 μου.

The between days

2010-02-25T03:06:00.002+02:00

Οι μέρες που περνάς περιμένοντας να έρθει κάτι καλό λέγονται μεσοδιάστημα, αγγλιστί, In Between Days.
Και τι έχουμε να περιμένουμε; Αμέσως να σας πω.

1) Μια δουλειά. Βγήκα σήμερα με τα παιδιά που δούλευα μαζί. Γκρίνιαζαν, σκύλιαζαν, κούραζαν, ομως είχαν μια δουλειά. Ένιωσα τόσο άσχημα που δεν μπορούσα να ακολουθήσωτην συζήτηση.

2) Toν από τον πουθενά γκόμενο που θα μου αλλάξει την ζωή. Μεταξύ μας νομίζω ότι είναι διαφημιστικό τρικ όπως έβγαλε η Κόκα Κόλα τον Σάντα Κλάους. Ούτε με το δίκανο είμαστε αλλά από την άλλη να... κι αυτός ο καινούριος που γνώρισα καλούτσικος είναι, πολύ τριχωτός, φοράει τις τρίχες για κασκόλ συγκεκριμένα, και ωραία τα είπαμε στο Τζόκερς αφού έφυγαν τα κορίτσια αλλά να... ξαναλέω. Πολύ διαδικασία για να ξαναβρεθούμε. Ο άλλος που μου άρεσε είανι ντροπή να μου αρέσει. Άσε που ταξιδεύει συνέχεια. Αλλά όταν χτύπησετο τηλέφωνο λίγο πριν φύγω από το σπίτι και με ενημέρωσαν ότι θα ήταν μαζί μας κι αυτός, έκανα μεταβολή και πέταξα τη φόρμα για να βάλω κάτι πιο γυναικείο. Και έπιασε. Αλλά τι να κάνω που θα ξανάρθει τον Απρίλη για ένα βράδι και τον Σεπτέμβρη για 2; Άσε που δεν ξέρω κι αν του αρέσω. Ενώ η αρκουδίτσα, πέταξε ότι του αρέσουν οι μελαχροινές με έντονα φρύδια. Δε με ξέρετε φατσικά αλλά είμαι εντελώς μελαχροινή και τα φρύδια μου είναι σε διπλή στρώση.

3) Τη μέρα που οικογένεια και φίλοι θα είναι καλά και χαρούμενοι και δε θα τους φοβίζει η δουλειά, δε θα τους στεναχωρεί η πεθερά, δε θα τους πνίγει η μοναξιά.

4) Τη μέρα που θα καταλάβω εξαρχής ότι η σάουνα είναι κλειστή και δεν θα χρειαστεί ένα τέταρτο για να το συνειδητοποιήσω αφού πρώτα έχω καβλώσει με τη σκέψη ότι μετά από 1 ώρα κολύμβησης μπήκα σάουνα να διώξω τοξίνες.

5) Τη μέρα που δε θα μαλακίζομαι στη φάρμα ούτε θα είμαι σε καμένο μπαρ αλλά θα κοιμάμαι στην αγαπημένη μου αγκαλιά.

Goodbye

2010-02-17T23:08:00.002+02:00

Δεν μπορώ να είμαι ευχάριστη αυτές τις στιγμές. Ούτε το πρωί το κατάφερα όταν είδα την Χαρά και τον Αλέξανδρο πρώτη φορά χωρίς τον τρίτο της παρέας τους. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, να ησυχάσω, να μην σκέφτομαι αυτόν που έφυγε. Το μεσημέρι έπιασα τον εαυτό μου να πονάει επειδή έσφιγγα τα χείλη μου μεταξύ τους καθώς δεν ήξερα τι να πω. Καθόμουν στο σαλόνι τους ανήμπορη. Πονούσα κι ας με επηρεάζει ελάχιστα ο θάνατος αυτός.
Ξέρεις τι όμως; Σήμερα αγάπησα τα παιδιά. 21 έφηβοι χώρεσαν σε ένα υπνοδωμάτιο για να κάνουν παρέα στον Αλεξ και ναι έχασαν μάθημα, έκαναν φασαρία, όμως ήταν εκεί από την πρώτη στιγμή. Ό,τι πιο ενθαρρυντικό για το μέλλον αυτού του παιδιού.

Αύριο η δύσκολη μέρα.

Vertigo

2010-02-17T03:55:00.003+02:00

Τον Τόκη δεν τον ήξερα πολύ καλά, ήξερα όμως ότι για κάποιους άλλους ήταν η μέρα, η νύχτα, η ζωή, η ανατολή, η δύση. Τις ελάχιστες φορές που τον ειχα συναντήσει θυμάμαι τα πολύ χαμογελαστά μάτια του, την καλοσύνη του και την αγάπη για την Χαρά και τον Αλέξανδρο. Θυμάμαι την αγωνία του Αλέξανδρου να πει στον μπαμπά του τα νέα του, τις σκέψεις του και να κανονισουν να μαγειρέψουν μαζί. Από χτες ο Αλέξανδρος έχει μόνο την μαμά του. Αυτά τα παιχνίδια που παίζει η ζωή αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει, ούτε στον Αλέξανδρο ούτε στη χαρά, ούτε σε κανέναν, πήραν τον Τόκη μακριά από την οικογένειά του.
Λίγα λεπτά μετά την αναμενόμενη ανακοίνωση του γάμου της αδερφής μου, ήρθε η απρόσμενη είδηση θανάτου του ξαδέλφου μου και μας άφησε μαλάκες. Και δυστυχώς, μόνο σε κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτεσαι και λες αν αξίζουν όλα αυτά που προσπαθείς και θέλεις και σκας αν δεν κάνεις και βρίζεις και κακιώνεις. Θα το θυμάσαι όμως και αύριο;

Do you remember the first time?

2010-02-12T01:38:00.004+02:00

Θυμάσαι την τελευταία φορά που ερωτεύτηκες? Εγώ όχι. Ούτε πότε κάποιος με καψουρεύτηκε. Έτσι να πέφτει στα πατώματα για παραπάνω από 1 βδομάδα.
Θυμάμαι όμως πότε έκανα μαλακίες. Πολύ πρόσφατα. Με αφορμή τα all star, την κακή μου διάθεση, την ανάγκη για αυτοεπιβεβαίωση, έκανα πράγματα που σε άλλες περιπτώσεις δε θαέκανα. Το μόνο που δε μετάνιωσα, είναι το 5λεπτο με τον Βραζιλιάνο κούκλο που έψαχνε οδηγίες για να πάει σε κάστινγκ. Άναψε τσιγάρο ενώ έψαχνα τους χάρτες του και όταν του είπα πού είναι με αγκάλιασε και με φίλησε στο μάγουλο. Ό,τι εντύπωση είχες για το ωραίο, είναι λάθος. Αυτός ήταν ο ορισμός του ωραίου. Του "τσίμπα με να δω αν είναι αλήθεια, όχι τόσο πολύ ρε βλήμα".

Μετά το ατυχές φλερτ με τον Βάγγο ξαναγύρισε η ίδια γεύση που είχα μέχρι να τον γνωρίσω. Που πάλι περιμένεις το "από κει που δεν το περιμένεις". Το χειρότερο όμως είναι η αίσθηση μοναξιάς που με κάνει να ξεχνάω τα άλλα προβλήματα, τα πραγματικά.
Ώρα για ύπνο μου φαίνεται μπας και δω τον Βραζιλιάνο σε όνειρο...

Blink

2010-02-11T00:44:00.001+02:00

Καθόλου ωραίες βραδιές οι τελευταίες. Χωρίς λόγο. Άντε που είναι οι άλλες, οι καλές? Πάω για ύπνο για να φύγουν αυτές και να έρθουν οι καλύτερες.

Δευτέρα μεσημέρι μόνο!

2010-02-08T16:41:00.004+02:00

Είναι μόλις Δευτέρα μεσημέρι και:
* Ήρθαν τα καινούρια Αll Star, συλλεκτικά των Who. Από τον Καναδά μας ήρθαν και μόνο μέσα σε μία εβδομάδα.Tα αγαπώ τόσο πολύ!
* Richard Hawley και Ian Brown on the way!
* Είδα το πρώτο μου αγόρι στο δρόμο σήμερα. Φυσικά και δε μου μιλάει γιατι με μισεί ακόμη, μιλάει όμως στη μαμά μου. Ναι, στα μάτια του Γιάννη είμαι αόρατη. Όχι όμως και όταν τα είχαμε όπου μου έκανε πρόταση γάμου και εγώ τρομοκρατήθηκα γιατί είχα ακόμη μουστάκι. Ο Γιάννης ήταν μισός Κρητικός και μισός Μικρασιάτης. Ωραίος, καλός και με λάτρευε. Το μόνο του ελάτωμμα ότι ζήλευε. Απίστευτα. Ετσι λοιπόν μετά που τον είδα σκέφτηκα ότι αν είμασταν μαζί, θα είχαμε οικογένεια, σπίτι 5 λεπτά από των δικών μου και εξοχικά σε διάφορα μέρη στην Ελλάδα. Τρεις μεγάλες σχέσεις, τρεις προτάσεις γάμου. Μέχρι τα 25 αυτά. Μετά μύλος!
* Δεν πήγα κολυμβητήριο. Κρυώνω και θέλω να είμαι μέσα.

Καλή για αρχή για εβδομάδα, και ας μην ξεχνάμε τον Δία στο ζώδιο που από Πέμπτη κάλεσε και την Αφροδίτη. Τρελά γλέντια λέμε, Άση μου!

Ps: To 24 είναι καρμικό νούμερο και ευτυχώς δεν πας φυλακή μετά. Έχει κρυφά ταλέντα, μηδενικές προοπτικές και έχει γίνει και σειρά. Επίσης 24 ώρες έχει η μέρα και πόσα άλλα καλά. Το βασικό όμως είναι ότι ειναι νόμιμο!

The nights the street were ours

2010-02-07T21:14:00.005+02:00

Θα παράταγες ποτέ το παιδί σου στην παιδική χαρά επειδή δεν το ήθελε το σόι σου;
...
Δεν αμφέβαλα ποτέ.
Λίγες μέρες πριν κλείσω τα 30 νιώθα σαν λιοντάρι μέσα στο κλουβί. Ψάχνω να βρω μια δουλειά που θα μου δίνει και θα μου παίρνει τη δημιουργία που θάβω και καταπιέζω μέσα μου. Μάλλον δεν υπάρχει, αλλά το άρθρο μου στο Celebrity του Φεβρουαρίου που μπήκε στο εξώφυλλο με κάνει να μην θέλω να γυρίσω την πλάτη μου και να ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο.
* Τα 28 δεν τα έζησα γιατί έκλαιγα έναν γκόμενο και επειδή είχα υπαρξιακά. Πολλά όμως και βαριά. Όταν έγινα καλά, πριν λίγους μόλις μήνες, είπα ότι θα αναπληρώσω όπως μπορώ. Πάρτι, events, μαζώξεις σε σπίτια, αγόρια και χορός πάνω σε 12ποντα. Έγιναν, τα κατάφερα. Φυσικά τα 28 δεν ξαναγυρίζουν ούτε η πληγή ξεχνιέται. Και λογικό δεν είναι; Και φυσικά ούτε μπορώ να είμαι στη μέση της πίστας κάθε βράδι μέχρι τις 6 το πρωί, ούτε και σε μια γωνία να κάνω το πληγωμένο αρκουδάκι και να στέλνω sms σε έναν λάθος γκόμενο.
Όσο βαρετό και πεζό ακούγεται, ο χρόνος γιατρεύει και εξηγεί τα πάντα. Αν δεν φοράς γυαλιά ηλίου. Και αν δεν πιστεύεις ότι όλα στα φέρνει η ζωή και το Clumsy lifestyle.
* Την Κυριακή πήγα για τελευταία φορά στο MG. Αρκετά με αυτό το μπαρ, σκεφτήκαμε με τη φίλη μου που αποτελούμε τρελό δίδυμο εκεί μέσα! Ψωνίσαμε, ήπιαμε, χορέψαμε και το χρυσοπληρώσαμε επί 1,5 χρόνο. Η ειρωνία είναι ότι τότε είδα τα πιο ωραία μάτια με μπεζ πουκάμισο να με κοιτάζουν. Είχε το πακετάκι, όμως δεν είναι εκεί που θα βρεις αυτό που ζητάς. Και όχι στις 3 το πρωί μετά από υποβρύχια, βότκες και λοιπά ξίδια.

Ο Δίας στους Ιχθύες

2010-01-20T14:28:00.002+02:00

Όλοι οι αστρολόγοι λένε πως φέτος είναι η χρονιά μου, πως έχω τον Δία στο ζώδιό μου και πως όλα θα πάνε καλά. Είπα λοιπόν να ξεκινήσω να κάνω ότι μου έρχεται. Πήγα σε μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες να ζητήσω δουλειά σαν δημοσιογράφος πλέον. Δέχτηκα τον Βάγγο πίσω αλλά του είπα τι ακριβώς ζητάω (μιας και μου το ζήτησε) προκειμένου να είμαστε μαζί και καλά. Σε ένα γράμμα πάνω στο πληκτρολόγιο. Είτε πάρει είτε όχι θα είμαι το ίδιο ευτυχισμένη. Στην πρωτη περίπτωση επειδή με θέλει, στην δεύτερη επειδή γλίτωσα από μία μέση κατάσταση που λίγες μέρες πριν κλείσω τα 30 δεν μου ταιριάζει. Δεν αγχώνομαι ότι δε θα παντρευτώ αλλά στο ότι δε θα ζήσω αυτά που θέλω με την αγάπη της ζωής μου.
Γράφω πολύ ωραία και μου αρέσουν οι σχέσεις. Αυτή είναι μια καλή αρχή που δεν ξέρω αν την κάνει ο Δίας ή κάποιος άλλος αλλά σίγουρα εμένα μου ανοίγει τον δρόμο, το μυαλό την καρδιά.

O πρώτος χωρισμός

2010-01-10T02:49:00.003+02:00

Μετά από αρκετό καιρό έδωσα τα παπούτσια στο χέρι. Ωραία ήταν, αλλά κόστισε τρία ποτά στο Hoxton. Μου τα κέρασαν οι φίλοι μου, βέβαια, οι οποίοι είχαν να μου προτείνουν κιόλας σχέδιο για να βγω με τον επόμενο. Ο Κ είναι όντως πολύ καλύτερος από τον Β, αλλά εγώ σαν γνήσια ντράμα κουίν, το μεσημέρι έφαγα προφητική ψαρόσουπα, το βράδι ντύθηκα στα μαύρα (ναι ναι και στα εσώρουχα) και βγήκα ναπιω και να ξεχάσω. Μάλλον καλύτερα έτσι. Από 18 Γενάρη όμως μπαίνει ο Δϊας στους Ιχθείς και τότε κρυφτείτε γιατί θα γίνει χαμός! Λέμε τώρα :)

To θυμάστε αυτό από το Beverly Hills, τη λατρεμένη σειρά των σχεδόν 30άρηδων;

Τα όνειρα που κάναμε μικροί

2010-01-09T18:40:00.005+02:00

Και λίγο πιο μεγάλοι...
Το ζεστό κέικ της μαμάς, η τελευταία κουταλιά από το μίγμα του κακάο, τα κυριακάτικα μεσημέρια στην παιδική χαρά, αργότερα οι εκδρομές με τους συμμαθητές, οι ψεύτικες ιστορίες για εξωγήινους, οι στίχοι στο πίσω μέρος των βιβλίων, τα πρώτα μπλουζ με τους ιδρωμένους συμμαθητές. Οι πρώτες αγάπες λίγο πριν τις Πανελλήνιες, το φόρεμα της απονομής πτυχίου, οι κλεφτές ματιές στο γραφείο, τα δώρα των Χριστουγέννων και όλα εκείνα ου μας κάνουν από μικρούς να περιμένουμε να έρθει το αύριο, να χτυπήσει το τηλέφωνο, να ανοίξει η πόρτα.
Ένα από τα πράγματα που δεν μπορεί κανείς να μας πάρει είναι τα όνειρα. Όταν δεν ασχολούμαστε με τη θέση που κυνηγάμε, ένα αγόρι ή ένα κορίτσι, μια παρέα που θα θέλαμε να είμαστε το επίκεντρο, ένα φεστιβάλ που ψάχνουμενα μπούμε τζαμπέ, τότε είναι η καλύτερη ώρα να θυμηθούμε τα όνειρά μας. Αγόρι αγαπάει κορίτσι και βλέπουν τα άστρα, μυρωδιές και εικόνες που φτιάχνεις μόνος ή με όποιον είναι δίπλα σου, αγκαλιές που πάντα θα έχουν αυτιά και υπομονή, δρόμοι που πάντα θα είναι ανοιχτοί.
Προσωπικά, πολλά από τα όνειρά μου έγιναν πραγματικότητα όμως τα άφησα στη μέση. Γράφω, αλλά πολλές φορές όχι τόσο ελεύθερα όσο θα ήθελα. Σαν να υπάρχει κάποιος που με επιστατεύει και πρέπει να είμαι μετρημένη. Το ίδιο και στις σχέσεις. Στις δουλειές είμαι πρότυπο, με φτύνω πολλές φορές. Στις παρέες έτσι κι έτσι. Μπορώ παντού να γίνω η καλύτερη αλλά και η χειρότερη. Όπως όλοι.

Job wanted

2010-01-05T13:41:00.002+02:00

Νομίζω πως αρκετά πρωινά πέρασα σπίτι. Πόσο πιο άσχημο μπορεί να γίνει; Εγώ με πιτζάμες να στέλνω βιογραφικά γράφοντας μια εισαγωγή που ελπίζω να συγκινήσει τα πλήθη, τα χρήματα από τα άρθρα μου δεσμευμένα στα ταμία τους επειδή δεν μπορεί κάποιος να έχει ευέλικτη σχέση εργασίας και με μία μαμά στο σπίτι η οποία αλοίμονό σου αν έχεις αφήσει μια κάλτσα σε λάθος σημείο. Είναι λουζεριά το ξέρω. Ας στείλω μερικά ακόμη βιογραφικά στα γραφεία αυτών που σχεδιάζουν ορδες απολύσεων μήπως και για κάποιο μαγικό λόγο τους κλείσω το μάτι.

2009

2009-12-31T18:14:00.002+02:00

Ας προσπαθήσω να μαζέψω τη χρονιά που πέρασε σε λίγες γραμμές.

1. Απολύθηκα από τη δουλειά μου μετά από 9 χρόνια και 11 μήνες, ένα μήνα πριν πάρω 1100 ευρώ επιπλέον ως αποζημίωση και έχοντας ακούσει τα πιο αηδιαστικά σχόλια για τον επαγγελματισμό μου από ανθρώπους που ως έφηβοι έστελναν γράμματα στην Μανίνα.
2. Ξαναπέρασα το Γολγοθά μιας επέμβασης και της αναμονής των αποτελεσμάτων της βιοψίας, ευτυχώς, με επιτυχία.
3. Τα συγγραφικά μου πλοκάμια επεκτάθηκαν σε δύο ακόμη περιοδικά το Celbrity και το Grazia.
4. Πήγα στην Ιρλανδία να δω τους U2 σε μια μοναδική συναυλία, μια εμπειρία που αν μη τι άλλο με έμαθε να χαίρομαι επί τόπου με όσα μου συμβαίνουν χωρίς να τα αναλύω.
5. Ήρθε ο Β. στη ζωή μου, που χωρίς να το ξέρει, με τραβάει μακριά και ψηλά από τα σκοτάδια της άρνησης, της αποστροφής και της απαισιοδοξίας. Ήμουν πλέον έτοιμη.
6. Ανακάλυψα τη Σύρο το Πάσχα, περνάω την Πρωτοχρονιά στο ίδιο νησί και ονειρεύομαι να έρθω εδώ μόνιμα.
7. Είδα πώς είναι να δουλεύεις για εβδομάδες χωρίς σταματημό αλλά και πώς είναι να μη δουλεύεις καθόλου.
8. Γύρισα στο σπίτι των γονιών μου μετά από 1,5 χρόνο πειραματικής περιόδου, έχοντας στις κούτες πολλά μαθήματα και αναμνήσεις.

Πολύ καλύτερα και πιο ανάλαφρα αφήνω αυτή τη χρονιά να φύγει με μοναδικό resolution να αφήσω τα σκοτάδια του 2008 και του 2009 στο παρελθόν κρατώντας μόνο τα συμπεράσματα και διώχνοντας για πάντα την πικρή γεύση που μου έδιναν. Έπρεπε να γίνουν και τώρα που τελείωσαν όλα είναι καλύτερα. Πήρα επαγγελματικά ρίσκα, έμεινα συναισθηματικά στάσιμη, όμως πλέον κοιμάμαι καλά τα βράδια και γελάω δυνατά.

Καλή χρονιά σε όλους! Η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας είναι πάντα μεγαλύτερη από αυτή που νομίζουμε ότι έχουμε. Όπως και οι αλήθειες μας. Πάντα την ξέρουμε, όσο καλές κρυψώνες κι αν στήνουμε στους εαυτούς μας.

Φιλιά από Σύρο

Μαγειρίτσα etc...

2009-12-03T00:48:00.003+02:00

Σήμερα υπέγραψα την απόλυσή μου και άδειασα το γραφείο μου. Πάει κι αυτό. 10 χρόνια cosmopolitan. Στεναχωρήθηκα αλλά και ηρέμησα γιατί έκλεισε ένας γεμάτος κύκλος. Το τσουλάκι γατζώθηκε στο λαιμό μου και μου είπε να το πάρω μαζί μου.

Εκλπηκτικοί οι Pet shop Boys. Φοβερό σόου, φοβερός όμως κι ο κόσμος που πάει εκεί για αν σπρωχτεί και να βριστεί για να πάει λίγο πιο μπροστά. Και όλα τα λεφτά οι παρκαδόροι που απλά μόλις τέλειωσε η συναυλία βαρέθηκαν και μας έκαναν αλαλούμ. Στην ερώτηση μιας οδηγού "Μα τι κάνετε και έχει γίνει αυτός ο χαμός", εκείνος της απάντησε με κάθε ευγένεια ότι τον έχει βγάλει έξω και τον παίζει.

Έτσι για το αρχείο, μετά το πάρτι της Athens Voice στην Τετάρτη 25 νοε, ήρθε το New entry, ο Βαγγ. Καλά το πάει αλλά να, λίγο τα περσινά, λίγο τα φετινά, μια αναπηρία την νιώθω στην υπερβολική αγάπη και τρυφερότητα. Πέρασε όμως το τεστ του Ναυπλίου με επιτυχία. Και πριν τον φιλήσω είχα φάει μαγειρίτσα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Μόνο στο ΜG μπορείς να καταλήξεις στις 6 το πρωί να τρως το(αηδιαστικό) Πασχαλινό έδεσμα σε διπλανό μπαρ και μετά να κοιτάς τα άστρα να γίνονται ήλιος.

Πάει και το λάπτοπ. Ότι δεν πήρε ο κλέφτης, αυτοκαταστρέφεται. Μάλλον Netbook θα πάρω και μάλιστα ροζ. Ο Βαγ είπε να μην καταπιεστώ και να πάρω ότι μου αρέσει.

Δε θα πάω στην Μπριζ τελικά και σαν να χάρηκε το νιου έντρι που τα Χριστούγεννα θα είμαι εδώ. Αν μου κάνει κάνα δώρο της προκοπής, βλέπουμε...

Τόσους μήνες φοβόμουν τη "συνάντηση" και με είχα μπανάρει από παντού. Όταν έγινε όμως εντελώς ξαφνικά ένιωσα πιο ανάλαφρη από ποτέ. Τώρα ξέρω. Μεταξύ μας όμως, πάντα ήξερα. Απλά δεν μπορούσα. Shit happens!

Βρέχει πολύ, τα κλείνω όλα και πάω να απολαύσω τις τελευταίες -απ'ότι φαίνεται- νύχτες στο δωμάτιό μου. Ο ήχος της βροχής θα με κάνει να ξεχάσω για λίγο τα πάντα.

Και δεν σου πα, ποιος θα γράφει σύντομα στο mixgrill.gr; Οέο;

Tomorrow

2009-11-19T12:18:00.000+02:00

I see you falling
how long to go before you hit the ground
You keep on screaming
Don't you see me here.. am I a ghost to you?

Now your grips too strong
You can't catch love with a net or a gun
Gotta keep faith that your path will change
Gotta keep faith that your luck will change tomorrow
tomorrow,
tomorrow

Why are you phoning
What am I to do when you're miles away
You're always calling
From the darkest rooms... and we're both scared

Now your grips too strong
You can't catch love with a net or a gun
Gotta keep faith that your path will change
Gotta keep faith that your luck will change

Now your grips too strong
Can't catch love with a net or a gun
Gotta keep faith that your path will change
Gotta keep faith that your luck will change,

Tomorrow..
I'm just out of your range
tomorrow
all your suffering's in vain
tomorrow
lalala

Now your grips too strong
You can't catch love with a net or a gun
Gotta keep faith that your path will change
Gotta keep faith that your love will change tomorrow

I'm out of your range
tomorrow
all your suffering seems vain, change
tomorrow
some forgiveness now
tomorrow
love's no sacred cow

Poison

2009-11-18T23:23:00.003+02:00

Από τον αέρα
Από αυτόν που με έκλεψε
Από τον φίλο που με πρόδωσε
Από την δουλειά που με ξέρασε
Από την ελπίδα που με μέθυσε

Πολύ δηλητήριο γύρω μας. Η ζέστη του Νοέμβρη, η απόφαση κάποιου να κυκλοφορεί με τα δικα σου αντικείμενα, το mp3 σου που ήξερες ότι έχει γελοία χωρητικότητα αλλά το κράτησες γιατί σε συντρόφευσε σε πολλά ταξίδια και δύσκολες στιγμές. Την τσάντα από την Ισπανία, το γαμάτο κινητό, τα αρκετά μετρητά, και όλα αυτά που είχες μαζί σου και ήταν ένα κομμάτι σου. Τώρα το καινούριο κινητό μου είναι άθλιο, οι τσάντες βαρετές και γενικά είναι λίγο σαν βιασμός όταν σε κλέβουν. Κυκλοφορείς σαν μαλάκας τις επόμενες μέρες. Ξεκαθάρισμα ανθρώπων ή what? Πώς πρέπει να αντιδράς όταν ο φίλος σου σε περιμένει στο αυτοκίνητο με αναμένο καλοριφέρ επειδή δεν μπορεί να ψάξει μαζί σου στους κάδους και τις σκοτεινές γωνίες για την τσάντα που χάθηκε μέσα από τα μάτια του; Πώς πρέπει να φερθείς όταν σου λέει την ώρα που δίνεις κατάθεση στο τμήμα ότι στ'αρχίδια του πώς νιώθεις αλλά τώρα είναι η καλύτερη ώρα να βγάλει όσα δεν βγάζει ο κάθε ψυχολόγος που πάει και όσα κουβαλάει μια ζωή; Μάλλον δεν πρέπει να κάνεις τίποτα. Let it be και βλέπουμε. Στο νήμα θα φτάσουν πρώτα τα άλλα προβλήματα, όπως το να είσαι 30 χρόνων χωρίς δουλειά και ασφάλεια, χωρίς έναν σύντροφο να σου φτιάχνει τσάι, χωρίς μια παρέα που σε υπολογίζει για τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές. Ο καθένας μπορεί να διαλέξει να είναι αυτό το πράγμα παραβλέποντας τα άλλα όμορφα πράγματα.
Το Λονδινάκι τον Γενάρη, τον Κώστα, το ισπανικό Jamon στο Γκάζι, τις συναυλίες που είδες και θα δεις, τα ωραία νέα που θα ακούσεις γιατί πάντα έτσι γίνεται. Η Μαρία έχασε τον φίλο της πριν αρκετά χρόνια όταν εκείνος αυτοκτόνησε. Το διανοείσαι; Απίστευτα συναισθήματα. Όταν την γνώρισα ήταν πολύ άσχημα ψυχολογικά. Σήμερα περιμένει με τον Νίκο το πρώτο τους παιδάκι και είναι πολύ ευτυχισμένη. Όταν ξέρεις ότι υπάρχουν αυτά γύρω σου, πραγματικά δεν αξίζει να στεναχωριέσαι για τίποτα που δεν άξιζε, για κανέναν που έτσι κι αλλιώς θα έφευγε. Αυτά που είναι να συμβούν θα γίνουν όσα καλσόν και να σκίσεις, όσα σιχτίρια κι αν ρίξεις.

a concert to remember

2009-10-14T23:26:00.003+03:00

Νομίζω Μάρτης ή Απρίλης του 2008, στο Gagarin. jose Gonzalez. Είχα πάει με τον Γρ. και θυμάμαι πριν ξεκινήσει η συναυλία εκείνος μου τραγουδούσε αποσπάσματα απο το 4 minutes της Μαντόνα. Μόλις έσβησαν τα φώτα όμως θυμήθηκα. Εκείνο το βράδι είχε σβήσει μια ελπίδα οριστικά. Η κιθάρα του μου έγδυσε την καρδιά κι εκείνη από την ντροπη της άρχισε να κλαίει. "Αστο καλύτερα γιατί δε λέει" ήταν η απάντηση μετά το παιχνίδι με τις μέρες. Η πρώτη και ελπίζω τελευταία συναυλία που έκλαιγα από την αρχή μέχρι το τέλος με αναφιλητά και παράπονο. Μεγάλο παράπονο. Όταν άναψαν τα φώτα σταμάτησα αλλά η μασκάρα τα μαρτύρησε όλα. Όταν άφησα τον Γρ. σπίτι ξέροντας πως εκείνος θα τον ξαναδεί την επόμενη μέρα και θα τον έχει πάντα κοντά του ενώ εγώ ποτέ ξανάρχισα. Ήταν μία από κεινες τις μέρες που κράτησε για πολύ.
Ήταν εκείνες οι μέρες που με έκαναν να λέω ότι τα 28 δεν τα έζησα ποτέ. Ευτυχώς δεν το άφησα να γίνει στα 29.
Έχουν όλοι άραγε ένα τέτοιο χαμένο χρόνο στη ζωή τους; Και νιώθουν τόσο άσχημα γι' αυτόν όπως εγώ;

Το Manual της ζωής

2009-10-11T23:47:00.004+03:00

Τι μάθαμε αυτή την εβδομάδα...
Ότι μπορώ να αφήσω τον εαυτό μου να κυλήσει στη μιζέρια πολύ εύκολα και να κάνω τις πιο άσχημες σκέψεις για ανθρώπους, αυτοκίνητα, για ό,τιδήποτε μπορεί να προσωποποιεί τη μιζέρια. Εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα. Έστω ότι έχει γαμηθεί ο Δίας τον τελευταίο χρόνο. Αρρώστιες, απολύσεις, τσακωμοί, μετακομίσεις, χωρισμοί, πώληση Κυργιάκου στο Αγγλικό Πρωτάθλημα και όλα τα κακά. Κρίμα και μαλακία που σου συνέβησαν. Έλα όμως που εσύ προτιμάς να λες ότι όοοοοοοοχι, δε φταίνε αυτά αλλά το άλλο το εκείνο που πάει τέλειωσε και τι κρίμα που θάψαμε τον πουστόμπατσο το μακαρίτη, τον χίπη το βρωμιάρη, τον γκέι τον υστερικό, τον φίλο μου το λούτσο, όποιον τελοσπάντων έχει ο καθένας εικόνισμα σε αυτή τη μαλακισμένη ζωή.
Βρε παιδάκι μου όμως, αφού έχεις χάσει τ΄αβγά και τα πασχάλια και η επίθεση είναι σαφής και ολομέτωπη. Κοίτα να προφυλαχτείς από τον πραγματικό σου εχθρό και να σώσεις ό,τι μπορείς και άσε τον Imaginary friend να καεί στην πυρά.
Ναι, αγαπητοί αναγνώστες των (ίσως τελικά όχι και τόσο)αηδιών που γράφω. Σκοπός είναι και το δέντρο και το δάσος να χεις το νου σου. Τι να τα κάνεις τα υπόλοιπα και τα κλάματα όταν δεν ξέρεις τι πραγματικά σε γαμάει κάθε φορά; Όταν χάνεις το μπροστινό δόντι και πας και βγάζεις το φρονιμίτη; Λύνοντας κάθε πρόβλημα χωριστά θα λύσεις και το μεγάλο σου πρόβλημα, όποιο κι αν είναι αυτό. Γιατί παρά τα όσα ακούω από τους αγαπητούς φίλους, ένα είναι το πρόβλημα που μας τρώει. Αυτό επιλέξαμε, του δώσαμε σκήπτρο και κάνει κουμάντο. ο Μητς ας πούμε ανησυχεί μήπως φύγουν και άλλα άτομα από το τμήμα του και χάσει όλα τα ρεπό του και χωρίσει από το Βαλκανικό υπεργκομενάκι που έχει βρει. Άλλοι κλέινουν ρεπό από τώρα για τους u2. Ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται πίσω από την ευγένεια του καθενός και το χαμόγελο και όλες αυτές τις σουπερφανταστικοκαταπληκτικές ιστορίες που σου αραδιάζουν για τα ταξίδια, τις σπυπερ μεγάλες αγαπημένες παρέες, τα και γαμώ γκάτζετ τους, τις καλά-φιλαράκι-τι-να-λέμε-τώρα ασχολίες τους.
Εγώ πιστεύω ότι όλοι (κι εγώ μαζί φυσικά) χρειαζόμαστε το Manual της ζωής. Ξεθάψτε το, κάτω από κάνα σεμεδάκι ή κάνα μπαουλοντίβανο θα είναι. Ανοίχτε, διαβάστε, do it!

ps: το αχάδι εξακολουθεί να μη μου μιλάει και μάλιστα παντρεύτηκε. Θα γυρίσω ταινία "ο γάμος της καλύτερής μου φίλης". Είναι μόδα τελικά να σταματάς να μιλάς στον γκόμενο ή στο φίλο σου χωρίς να λες ποτέ το γιατί. Όχι ρε φιλαράκι, γιατί να σου πω. Σπάσε τ' αρχίδια σου και βρες το μόνος σου. Και κάνε πέρα τώρα γιατί έχω να βγω με την νέα μου γκόμενα και τον καινούριο κολλητό. Θες κι εξηγήσεις...
ps 2: Έκλεισαν τα πρώτα μου Starbucks στη Νέα Φιλαδέλφεια. Πόσοι οιωνοί έρχονται κάθε μέρα για να τονίσουν το τέλος της εποχής και πόσο μία μία ανάμνηση καταρρέει. Κοντεύουν 2 χρόνια. Σε λίγο καιρό δε θα υπάρχει τίποτα. I just know it's gonna be like this my dearest friends

Emo nights

2009-10-06T23:27:00.002+03:00

Τους μισώ όλους. Πολλά νεύρα, τα 'χω βάλει πάλι με όλους. Οι μισοί φταίνε. Οι υπόλοιποι όχι. Τους βρίζω όλους, δεν τους θέλω. Κανέναν. Εγώ, οι μεταφράσεις μου κι ο Dexter. Έτσι θα είναι και αυτός ο χειμώνας όπως φαίνεται. Μοναχικός και άδειος όσο ποτέ.
Έχω το μάτι βαμμένο μαύρο, τη φράντζα στο μάτι, σαν να λέμε emo κανονικό. Ελπίζω να περάσει η παρανοια γιατί βαρέθηκα.
Πήγα στην καινούρια δουλειά σήμερα. Σε δέκα μέρες τα νεότερα.

Το τέρμα του Φώτη

2009-10-04T00:38:00.004+03:00

Αφού παντρεύτηκε και έκανε παιδί ο Φώτης, τότε όλα μπορούν να συμβούν. Ο φίλος μου, ο... δεν ξερω πως να τον περιγράψω αλλιώς γιατί ήταν πολλά παραπάνω, αλλά ποτέ εραστής μου, έχει οικογένεια. Ένα γλυκύτατο μωρό και μια φοβερή γυναίκα. Σοκαρισμένη, αλλά χαρούμενη γιατί βρήκε αυτό που έπρεπε. Κι ας γκρινιάζει για τα ωράρια του μωρού και την οικονομική στενότητα. Εϊναι ο ρόλος του και τον παίζει μια χαρά. Ο Φώτης. Ξαφνικά πέρασαν σαν φλαςμπακ τα 12 χρόνια που τον ξέρω και τις στιγμές μαζί του. Είναι ωραίο να ακούς ότι συμβαίνουν στους γύρω σου ωραία πράγματα γιατί ξέρεις ότι θα συμβούν και σε σένα. Η αδερφή μου περνάει τα τελευταία βράδια της εδώ καθώς μετακομίζει με τον φίλο της. Θα παντρευτεί. Φέτος έχουν γεννήσει πολλές φίλες μου. Τουλάχιστον 5. Προχωράνε τα πράγματα. Ακόμη κι ένα παιδί πο πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο και ήταν πιο μικρός από μένα τον είδα στο δρόμο μαζί με την έγκυο κοπέλα του. Μάλλον γυναίκα του. Μετά από όλα αυτά που έχω τόσο κοντά μου, σήμερα κατάλαβα ότι θέλω να νιώσω ελεύθερη επιτέλου όπως πριν 3 χρόνια ακριβώς. Είπα τέρμα σήμερα σε ένα πρόβλημα που με ταλαιπώρησε αρκετά. Το γνωστό... Τέρμα λοιπόν.

Where is my mind

2009-09-28T23:54:00.000+03:00

Έλα μου ντε...

Out of tears

2009-09-28T00:26:00.002+03:00

Η ιστορία με τον Τεό μου έκανε θεωρητικά ένα καλό: έπειτα από 2 χρόνια, μου ρούφηξε όλα τα δάκρυα.
Άκουσα ασυγκίνητη στο Δουβλίνο τον Bono από απόσταση αναπνοής να τραγουδάει το With or without you.
Eίδα τον θάνατο του Ο' Μάλει, που ήταν και από τους αγαπημένους μου, στο Γκρέις Ανάτομι, κι ούτε ένα δάκρυ.
Με κάλεσε η διευθύντριά μου στο γραφείο της, ενώ έκανα ψώνια στο Σύνταγμα, να με ξεχέσει και να μου απαγγείλει τις απίστευτες κατηγορίες για το πρόσωπό μου και πάλι τίποτα.
Δεν μπορώ να ξεσπάσω. Ακόμη και τώρα που ακούω το κομμάτι των stones συνεχίζω να πληκτρολογώ.
Μόνο εκείνο που με πιάνει καμιά φορά όπως προχτές που μου κόβει την αναπνοή. Μόνο εκείνο νιώθω πλέον.
Μπορώ να έχω τα δάκρυά μου πίσω;

Swinging

2009-09-15T23:58:00.004+03:00

* Τελευταίες νύχτες στην εφημερίδα. Σαν ψέμα μου φαίνεται. Από την άλλη, δε θα είναι και τόσο δύσκολο να παρατήσεις μια τόσο σύντομη συνήθεια. 1.5 χρόνος τι να λέει;

* Άντε επιτέλους να αδιαθετήσω γιατί τρώω 3 ψυγεία στην καθισιά μου. Τρελή μάσα λέμε...

* Μου αρέσει που χειμώνιασε λίγο. Είναι ωραία να σκεπάζεσαι και μες στον ύπνο μου να νιώθεις την ευτυχία της ζεστασιάς.

* Είδα το "Μη με ξεχνάς" με τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ. Πολύ καλή, η καλύτερη από αυτές που έχω δει τελευταία, και όλως περιέργως έχω αρχίσει να καταπίνω ταινίες όπως παλιά. Και να γράφω γι' αυτές όπως παλιά.

* Είναι ωραία να κάνεις τσουλήθρα στο ουράνιο τόξο της ζωής.

* Με φτύνω να μη με ματιάσω με τόσα ωραία πράγματα που γίνονται γύρω μου και σε μένα τις τελευταίες εβδομάδες. Όπως είπε όμως και η Στέλα, έτσι έπρεπε να γίνει μετά από όλα αυτά.
It was about time...

If the girls start moving the boys will start moving

2009-09-10T15:14:00.004+03:00

If the girls start moving the boys will join in

Καιρό είχε να με κερδίσει κάτι. Τρεις έχω να σας πω:

Kαταρχήν ένα από τα καινούρια κομμάτια των Kaiser Chiefs, το History. Πόσο χορό έχουμε ρίξει με αυτό και είναι μαγεία να έχεις κόλλημα με ένα συγκρότημα για τόσο καιρό...

Δεύτερον, ανάμεσα στο ταντρικό και την Εξέδρα, νίκησε με μεγάλη διαφορά το ταντρικό. Δοκιμάσαμε και διαλέξαμε. Bye bye ΕΞΕΔΡΑ λοιπόν από 20 Σεπτέμβρη. Για πάντα!

Τρίτον, δεν μπορώ να πω πολλά για αυτόν που με έχει κερδίσει, μόνο του ότι είχα ξεχάσει την φάση dating και που έρχεται κάποιος που σε ενδιαφέρει να σε πάρει από το σπίτι και γενικά είχα καιρό να συναντήσω έναν Ιππότη (της Ασφάλτου)! Λεπτομέρειες (ίσως) προσεχώς!

ΥΓ. Ποσο μου λείπει το Αχλάδι. Χτες, αντί να έχω νου μου στον Ιππότη σκεφτόμουν την μία και μοναδική φίλη ζωής και καρδιάς που είχα και έχασα.

Projects για το Σαββατοκύριακο

2009-09-04T18:24:00.002+03:00

Μέχρι τη Δευτέρα λοιπόν πρέπει να έχω τελειώσει τα εξής projects: Ένα αφιέρωμα 16 σελίδων για το Εurobasket και ένα άρθρο 1800 λέξεων για το ταντρικό σεξ. (Δεν έχω ξεχάσει την απόστροφο, η λέξη είναι ταντρικό).

Αν δεν πάθω κρίση προσωπικότητας μέχρι τότε, καλό μας Σ-Κ.

Can you make it on your own?

2009-08-31T16:06:00.003+03:00

Είδα ένα άτομο να μπαίνει στο "γραφείο" και να συζητάει για τη θέση μου. Φυσικά της είπαν τα μισά από αυτά που πρέπει να κάνει. Αργότερα, το "γραφείο" την έκρινε άκρως ακατάλληλη και φυσικά ανεπαρκή. 800 ευρώ μικτά για μια θέση που θα κάνει το ντεμπούτο της στο δικό μου "μαγαζί" είναι λίγο δύσκολο να βρεθεί αλλά οι από πάνω λένε ότι ουρές κάνουν για τη θέση.
Αφού έκανα μεγάλη προσπάθεια για να περάσω ανάμεσα από την ουρά του ευχάριστα εξαγριωμένου πλήθους-ουράς, κατέβηκα κάτω στη Γιώτα για συμπαράσταση. Δεν μπορούσα να της μιλήσω, δεν μπορούσα να αναπνεύσω, δεν είναι εύκολο να βλέπεις τον αντικαταστάτη σου (ήταν κ λίγο χάλια η συγκεκριμένη γκόμενα).

Λίγη ώρα μετά το σύννεφο είχε καθίσει.

Τέλος πρώτου γύρου με μένα να σκέφτομαι χαμογελαστή τα θετικά από την όλη υπόθεση. Μαλακία! Βρήκα και ένα αρνητικό. Ότι η χάλια αυτή γκόμενα δεν κάνει για αυτή τη δουλειά και πρέπει δυστυχώς να παραμείνω σε αυτή τη θέση μέχρι να βρεθεί το επόμενο άτομο από την ουρά.

Εκτός αν... χτυπήσει πρώτα το δικό μου καμπανάκι για το δεύτερο γύρο! Ντιν!

Dark Memories

2009-08-29T20:43:00.002+03:00

Αυτό που με τρόμαξε περισσότερο χτες δεν ήταν το ότι έμεινα μέχρι τις 6 ξύπνια παρά την κούραση της ημέρας. Ούτε πίστεψα ότι το τσίπουρο μαζί με την μπίρα με έκαναν τόσο χάλια γιατί οι ποσότητες ήταν αστείες. Φοβήθηκα για την τόσο μεγάλη στροφή που πήγα να πάρω με ιλιγγιώδη ταχύτητα στις σκέψεις μου και μέχρι πού έφτασε το μυαλό μου. Ευτυχώς κοιμήθηκα χωρίς να κάνω τίποτα από όσα μου έκλειναν λυτρωτικά το μάτι.

Σήμερα είναι μια άσχημη επέτειος για μένα. Πριν από δέκα χρόνια ακριβώς έχασα την αθωότητά μου.
Ήμουν στις πρώτες μέρες της σχέσης μου με τον Ηλία και δούλευα σε εφημερίδα. Κάθε Παρασκευή τελειώναμε πιο νωρίς κ εκείνη την Παρασκευή, 29/8/99, τελειώσαμε ακόμη πιο νωρίς. Έτσι 22.30 είχα ραντεβού με τον Ηλία, τον οποίον δεν άφησα να έρθει να με πάρει από το σπίτι γιατί ήθελα να του κάνω έκπληξη. Τα καινούρια μου μαλλιά, το χακί φόρεμα Τοi & Moi, και οι μαύρες πλατφόρμες ήταν η κινήτηριος δύναμη για να βγάλω τη μέρα και να περιμένω το βράδι. Ξεκίνησα λίγο πιο αργά από το σπίτι και παρά τα συνεχή τηλεφωνήματα του Ηλία για να έρθει να με πάρει επειδή ήταν αργά, εγώ απλά σκεφτόμουν πώς να φτάσω πιο γρήγορα για να τον φιλήσω πιο σύντομα. Τον καθησύχαζα ότι σε λίγα λεπτά θα δει τη Ζούζου του, θα πάθει την πλάκα του και όλα θα είναι καλά.
Στο δρόμο περπατούσα με ένα παιδί, λίγο μεγαλύτερο από μένα. «Ευτυχώς», σκέφτηκα εγώ να υπάρχει και κάποιος να με σώσει αν χρειαστώ βοήθεια.
Στα 19 σου λοιπόν δε σκέφτεσαι και πολύ τον κίνδυνο όταν περπατάς καλοκαίρι στις 11 το βράδι στην γειτονιά σου, έξω από καφετέριες, μεγάλους δρόμους. Σκέφτεσαι μόνο ότι σε 10 λεπτά θα είσαι κοντά στην αγάπη σου και θα ζουζουνίζετε μέχρι το πρωί και ισως για πάντα.
Χμμμ... το αγόρι δίπλα μου δεν είχε τα ίδια σχέδια. Στον πιο σύντομο και πιο ήσυχο δρόμο προς το σταθμό του τρένου, ένιωσα ένα χέρι να με ακινητοποιεί, μια σκιά που σύντομα έγινε μυρωδιά και ανάσα που ήθελε βίαια να μπλεχτεί με τις δικές αισθήσεις. Ούρλιαξα. Πολλές φορές ξυπνάω, οδηγώ, χορεύω, δουλεύω και ακούω αυτήν την τσιρίδα από μια μαύρη μεριά της ψυχής μου. Λίγα μέτρα πιο κάτω ήταν και πάλι μπροστά μου γυμνός από τη μέση και κάτω περιμένοντάς με. Το κινητό μου δεν μπορούσε να λειτουργήσει γιατί απλά εγώ δεν μπορούσα να λειτουργήσω. Έτρεμα και παρά το πανεύκολο πληκτρολόγιο του παμπάλαιου Siemens, εγώ το ξεκλείδωσα αρκετά αργότερα. Μου μιλούσε, με προκαλούσε, με περίμενε. Δεν άκουγα τι έλεγε, κάθε μου αίσθηση είχε νεκρώσει, σκεφτόμουν μόνο πώς θα ειδοποιήσω τον Ηλία για να με σώσει. Μόλις έφυγε από μπροστά μου ο κατά τ' άλλα «Σωτήρας μου», ξέσπασα σε κλάματα και πήρα τον Ηλία. Μόνο μια τσιρίδα έβγαλα «Βοήθεια, έλα».
Ποτέ δεν κατάλαβα πώς με βρήκε και πώς ήρθε τρέχοντας σε τόσο λίγο χρόνο.
Τα χειρότερα ήρθαν μετά. Πόσα βράδια στο νοσοκομείο με κρίσεις πανικού, πόσες ώρες κλειδωμένη στην τουαλέτα να κλαίω. Και το χειρότερο, πάντα περπατούσα και περπατάω κοιτώντας πίσω μου. Μόνη βράδι δεν μπορούσα μέχρι και 1-2 χρόνια πίσω να κυκλοφορήσω. Τα πρώτα χρόνια δεν ενιωθα ασφαλής ούτε στην Ομόνοια το μεσημέρι. Έπαιρνα τηλέφωνο τους πάντες προκειμένου να έρθουν να με βρουν όπου ήμουν.

Δεν ήμουν ποτέ μόνη.

Δεν ήμουν ποτέ ξανά ανέμελη.

Get on your boots

2009-08-19T12:06:00.002+03:00

Το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη, το ταξίδι με το τρένο σε όλη την Ελλάδα, τα καινούρια μέρη, ο πρωτόγνωρος αέρας της Βόρειας Ελλάδας, οι άγνωστες τοπολαλιές, οι μαγικοί καταρράκτες, τα ατέλειωτα μονοπάτια, οι κρυστάλλινες βάθρες, η αγαπημένη Θεσσαλονίκη. Πάνω απ'όλα το μεγάλο παιδικό απωθημένο που έγινε πραγματικότητα: Να γυρίσω ένα νησί με το ποδήλατό μου και να παίζω με την σκιά μου και τον αέρα. Μέσα σε μερικές μέρες, λιγότερες ίσως από το κανονικό, κάτικαινούριο πάλι ήρθε για να μείνει. Πριν τα 30 έμαθα να κάνω ποδήλατο και ανέβηκα στα ψηλά βουνά της σαμοθράκης κοροϊδεύοντας για λίγο την υψοφοβία. Ουάου!

Όλα αυτά έρχονται πίσω από τις διακοπές στην Ιρλανδία, τη συναυλία της ζωής μου, τη σαύρα, τα φτηνά Camper που βρήκα στις εκπτώσεις, το φόρεμα Pepe Jeans, η καινούρια ψηφιακή, η καινούρια σχολή από Σεπτέμβρη και φυσικά το καινούριο Harry Potter.

Let me get in my boots and i will walk with you

ps Η ταινία Hangover είναι απλά απίστευτη. Μαθήματα του πώς να μην κάνεις φτηνή Αμερικανιά μια κλασική Αμερικάνικη ιστορία.
Δείτε το trailer εδώ.

back to the future

2009-07-31T14:46:00.003+03:00

Το Σάββατο μετά τη συναυλία των u2 στο Δουβλίνο, έστειλα σε όλους μου τους φίλους το εξής μήνυμα: "Ήρθα για λίγο στον Παράδεισο. Κάπως έτσι πρέπει να είναι. Απίστευτα, απογειωτικά, μεθυστικά, λυτρωτικά, αξέχαστα!"
Το μόνο βέβαιο για το μέλλον είναι ότι θα συμβεί no matter what. Όσο και να σκεφτείς, και να σταματήσεις και να αναστενάξεις, όλα θα συμβούν. Το μυστικό βρίσκεται στο παρελθόν. Αυτό είναι το μόνο που συνέβη. Το μόνο που φωτίζει τα δειλά βήματα προς τα μπροστά. Η γνώση του τι έγινε (στον όποιον βαθμό) θα χτίσει το μέλλον. Οι στιγμές που ένιωσες ότι βρίσκεσαι στον παράδεισο είναι ακριβώς δίπλα στη στιγμή που είπες ότι δεν μπορείς να θρηνείς άλλο και τρέχουν στην ίδια κούρσα.
Εσύ πού θα κλείσεις θέση για το επόμενο ταξίδι σου;

reflections

2009-07-20T02:49:00.002+03:00

Όλοι δικαιούμαστε μια αγάπη που θα τους κάνει καλύτερους ανθρώπους και όχι χειρότερους. Και όλοι πρέπει να ψάξουμε πολύ μέχρι να τη βρούμε.

Προ Ιρλανδίας

2009-07-16T17:41:00.002+03:00

Καθόμουν στη μέση και άκουγα 2 φίλους μου να μαλώνουν. Πολύ αλλά πάντα με το γάντι. Σε φάση που ξέχασαν να πουν τα μισά κ θα ξανατσακωθούν πολύ σύντομα. Αυτή η μία ώρα σιωπής με έμαθε πολλά. Πόσα πλακάκια έχει το Mojo, πόσο τέλειο σώμα έχει το μάλλον γκέι γκαρσόνι, πόσα ποτά μπορεί να σηκώσει κάθε φορά στο δίσκο κ.α. Η ενωτική μου πρόταση για να συνεχίσουμε στο MG τους έκανε να σταματήσουν τον καβγά και να μου πληρώσουν και το ποτό επειδή άντεξα την γκρίνια και τη φασαρία και τις φωνές τους. Η σκέψη της σαύρας πάντα γύριζε στο μυαλό μου αφήνοντας μια γλυκιά γεύση σε κάθε γωνιά που ακουμπούσε. Φτάσαμε στο MG και λίγα λεπτά αργότερα η κατάσταση είχε ως εξής. Εγώ πάλι στη μέση αυτή τη φορά ανάμεσα σε μεγαλύτερο σχήμα: ο Μ. με ένα τρελό αγόρι που καθόλου δεν έδειχνε ότι είναι 46 και γκέι και η Μ. με έναν καμένο καπετάνιο που αργότερα είχε χώσει τη μουράκλα του στο λαιμό της κι εκείνη ενώ μου έκανε νόημα να πάω εκεί να τη σώσω, αργότερα αφέθηκε στο μαγευτικό (μπδιάξ) φιλί του. Πραγματικά όμως μόλις τον είδα (κολλημένα μαλλιά, κοιλιά, βλέμμα κολληματία), γύρισα και είπα στους άλλους, ο τύπος έχει πάρει άδεια από το Ιδρυμα και το πρωί πρέπει να είναι πίσω για τον έλεγχο από τους θαλαμοφύλακες. Μπρρρρρ. Ο Μ. εγκαινίασε όλα τα φετίχ στο αμαρτωλό του σπίτι και έδιωξε το σωσία του Γιούαν Μακγκρέγκορ το μεσημέρι. Φυσικά με πήρε να μου πει τα νέα και σαν καλές φιλενάδες χαζογελάγαμε. Η Μ. προσπαθεί να ξεχάσει τι έγινε χτες, όμως από μέσα της -και λίγο απέξω της- υποστηρίζει την άποψη "στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι".
Φυσικά και γνώρισα κι εγώ γκομενάκι. Δύο φίλους. Τον Νίκο και τον Νίκο. Μάγειρες. Ο δικός μου από την Πάτρα. Δεν πέρασε στην επόμενη φάση λόγω προφοράς. Ο φίλος του επίσης αλλά επειδή ήταν φίλος του άλλου και μαλακίες σε φίλους δεν κάνουμε. Ήταν πιο ωραίος πάντως.

So long to remember

2009-07-09T20:40:00.002+03:00

Όταν ένα ζευγάρι χωρίζει μετά από 10 χρόνια γάμου σταματάει και το σεξ. Γιατί να μην μπορεί να γίνει το ίδιο και τώρα; Είναι πολύ άσχημο όταν, εν ελλείψει επιχειρημάτων για το άγριο σεξ με φυλακισμένους χωρίς προφυλακτικό σου που εσύ αρνήθηκες, να σου λένε ότι πουτάνα ήσουν έτσι κι αλλιώς. Είναι κρίμα να σου γκρεμίζουν το treehouse που έφτιαξες στον κήπο, όταν ήσουν παιδί κ πέρασες εκεί όλη σου την εφηβεία. Σήμερα ήθελα να μου κόψει κάποιος τα αυτιά και να μην ακούσω άλλα. Να φύγουμε Νίκο μου, να φύγουμε.

Aσχήμιες

2009-07-08T21:53:00.002+03:00

Πάνω που θεωρούσα ότι τα 160 ευρώ που έδωσα στο συνεργείο με το Καλημέρα σας και το απειλητικό μήνυμα της πρώην σπιτονοικοκυράς που μετά από 800 ευρώ εγγυήσεις, ζητάει χρήματα για το πετρέλαιο, ήταν απλά μια άσχημη μέρα που ήθελα να τελειώσει, με φωνάζει η Ν. στο γραφείο της. Κάτσε κάτω και κλείσε την πόρτα μου λέει. Όχι και τόσο καλό σημάδι, σκέφτηκα, μιας και έχω την άνεση να μπαίνω στο γραφείο της διευθύντριάς μου και να γελάμε δυνατά. Κι εκεί άρχισαν τα Κινέζικα. Ή γίνομαι προγραμματίστρια ή απολύομαι. Αμμεσα. Και γιατί να μη γίνω γιατρός και μάλιστα πλαστικός χειρουργός που είναι και της μόδας; Ή αρχιτέκτονας; Η αστροναύτης. Η γεύση: Λίγες ώρες αργότερα αισθάνομαι ότι είμαι μια πουτάνα που της ζήτησαν να ικανοποιήσει φυλακισμένους χωρίς προφυλακτικό. Φυσικά και αύριο θα υπογράψω την απόλυσή μου.

Ομορφιές

2009-07-06T17:33:00.002+03:00

Noμίζω πως τις τελευταίες μέρες εξελίσσομαι σε μεγάλο ψώνιο. Σχεδόν καθημερινά ακούω και κάποιον να μου λέει ότι έχω ομορφύνει. Το μαύρισμα, το χαμόγελο, τα λιγότερα κιλά, η ενέργεια, όλα αυτά αρέσουν στους φίλους μου και στους άγνωστους που απλά με πλησιάζουν για να μου πουν ότι έχω ωραίο χαμόγελο, ότι η τσάντα-φράουλα τους έχει μαγέψει, ότι φαίνομαι τέλεια, μήπως είμαι κιόλας; Δεν το χα ξαναζήσει αυτό, όμως συνειδητοποιώ πως τα ωραία πράγματα μας συμβαίνουν μόνο αν τους επιτρέψουμε να έρθουν, αντίστοιχα και με τα άσχημα.
Η Ξ. είναι κολλημένη με έναν τύπο. Μια ιστορία που, μεταξύ μας, δε θα προχωρήσειποτέ. Και το συζητάει όλες τις μέρες και τις νύχτες που είμαστε μαζί. Και τρώει το χρόνο της στο να αναζητεί σημάδια και ίχνη του. Δε θέλω να της δίνω συμβουλές γιατί στα δικά μου επί 1,5 χρόνο τα έκανα σκατά. Το εντελώς αντιsos παράδειγμα. Τώρα είναι εγωιστικό να της λέω έλα όλα θα πάνε καλά, πάμε το βράδι να σου γνωρίσω τους φίλους μου και τους φίλους τους. Εκείνη λέει ότι τη βοηθάω. Όμως, όταν της λέω την αλήθεια και τι πραγματικά πιστεύω για κείνον απομακρύνεται, βάζει απότομα τελεία στην συζήτηση. Είναι η σύμβαση που ζητάμε από τους φίλους να συμπράξουν μαζί μας. Πες μου τη γνώμη σου αλλά κράτα με ψηλά στο σύννεφό μου. Πες μου ότι είμαι όμορφη κι ας έχω βάλει καρό με πουά.
Προτιμώ τη σιωπή σε αυτές τις περιπτώσεις παρά το ψέμα. Η Μ. προτιμάει να τα φτιάξει με κάποιον άσχημο, χοντρό, φαλακρό από το να είναι μόνη της για ακόμη ένα καλοκαίρι. Είναι καλό παιδί όμως και την κάνει να γελάει. Ο Λ. είναι μαζί με κάποια που ψωνίζει ρούχα από τη λαϊκή, είναι κολλημένη με το χωριό της, γκρινιάζει για τα πάντα και δε βάφεται ποτέ. Όμως, δεν απειλείται ότι θα τον κερατώσει επειδή δεν είναι εμφανίσιμη σαν την Σάσα, την πουτάνα που του καψε την καρδιά και το έκανε με εναν Ρωσοπόντιο λίγες ώρες πριν ο Λ. ταξιδέψει 650 χμ για να τη δει. Η Μ. κρατάει μια αρρωστημένη επαφή με τον πρώην της επειδή δεν μπορεί να τον ξεπεράσει και μένουν κι οι δύο πίσω στο παρελθόν. Όμως αγαπιούνται πραγματικά κι ας μην έχει αλλάξει κάτι από τη μέρα που χώρισαν. Η σιγουριά είναι ένα κεφάλαιο που πιάνει μεγάλο χώρο στη ζωή του καθενός. Δύσκολα πάμε σε άλλη σελίδα. Αλήθεια σας λέω όμως, είναι τόσο ωραία στην άλλη μεριά.
Κατά τ'άλλα, βόλτες, δουλειά, τρελή διάθεση για spa, μακιγιάζ και mani-pedi @home, τζιν στο MG, ψάχνω για καινούρια ψηφιακή γιατί δεν πας με αρχαία sony στο Δουβλίνο, κατέβηκα το Σάββατο στα στέκια τα παλιά χωρίς να περπατάω φοβισμένη λες και θα δω κατσαρίδα στην επόμενη γωνιά, και να σου πω και κάτι... Βαρέθηκα την τόσο gay κατάσταση σε αυτά τα μαγαζιά είτε αυτή περιλαμβάνει ομοφυλόφιλους είτε όχι. Ξέρεις πόσους-ες gay-straight έχουμε ανάμεσά μας; Κι επίσης πόσους gay άντρες? Απόψε θα πάω με το "βρακί" σε συναυλία. Προχτές πήγα με τις τρελές σε άλλη κι η ζωή κάπως έτσι είναι κάτι παραπάνω από bella!

hot nights cold days

2009-06-30T16:45:00.002+03:00

Την είδηση για το θάνατο του Michael Jackson την έμαθα από τα ηχεία του Joker όταν μας το ανακοίνωσε ο μπάρμαν κάπου ανάμεσα στο 2ο και 3ο ποτό με το αγαπημένο new entry που έφτιαξε μια ακόμη εύπεπτη καλοκαιρινή ιστορία. Και ερωτώ. Μάλλον ερώτησα. Φίλους και γνωστούς. Πώς θα φανταζόταν κάποιος το ιδανικό έτερον ήμισύ μου; Άκουσα διάφορα. Εναλλακτικό, Εξάρχεια, Βάζελος, ότι να ναι. Tότε άφηνα την αναπνοή μου και χαμογελούσα. Καμία σχέση όμως. Κι όμως μπορώ (και μπορεί) να επιβιώσω για αρκετές (ευχάριστες) ώρες πλάι σε ένα ροζ lacoste με ακουστικά στο λαιμό, που οδηγεί SLK, συχνάζει σε μπδιαχ περιοχές, ταξιδεύει παντού με αεροπλάνο και συναντάει εκεί τους θαλασσοχτυπημένους φίλους του, έχει διάφορες μικρές υστερίες αλλά φιλάει τέλεια. Το άρθρο που είχα γράψει πριν ένα χρόνο απλά βγήκε αληθινό, thank you very much!.

Tι γίνεται όμως όταν τα φιλιά φυτρώνουν σαν μανιτάρια, οι βραδινές προσκλήσεις, τα τηλεφωνήματα μέχρι τις 7 το πρωί;

It's pure summer heat and this one i like!

die, roadrunner, die

2009-06-25T15:25:00.000+03:00

Κillers

2009-06-25T14:35:00.002+03:00

Έβγαλε από την πόρτα το κεφάλι της για να δει αν περνάει κάποιος. Το μόνο που άκουγε ήταν ο χτύπος της καρδιάς της. Ακόμη κι αυτή έλεγε στον εαυτό της να κάνει ησυχία για να ακούσει. Πέρα από τα μουχλιασμένα εντόσθια του ψυγείου δεν υπήρχε άλλη ένδειξη ότι κάτι άλλο ζει και αναπνέει. To κόκκινο είδωλο που έβλεπε απέναντί της δεν της άφηνε άλλα περιθώρια παρά να σταματήσει να το κοιτάξει. Ο διάδρομος επέτρεπε μια αχνή πράσινη απόχρωση αρρωστημένης λάμπας στο πρόσωπό της. Τα ρούχα της δε θα ξαναγίνονταν ποτέ άσπρα όπως το πρωί που έφυγε από το σπίτι. Και τώρα εκεί θα πήγαινε. Μέχρι να την πιάσουν και να γίνουν πραγματικότητα οι άπειρες σκηνές σύλληψης που έχει καταπιεί από την καπιταλιστική τηλεόραση.

Δροσερές απο το aircondition σκέψεις

2009-06-23T16:11:00.007+03:00

Σάββατο βράδι σε swing-30's party. τι ωραία! Λες να μου ταιριάζει η Αργεντινή; Είναι λίγο μαγικό να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα, όπως το τέλειο ποτήρι τoυ Tikki για να πιεις pina collada. Διακοπές στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό; Με δυο αγόρια ή με μεγάλη παρέα; Μόνη στο Λονδίνο ίσως; Έκανα καλά χτες που άφησα το αγόρι να κοιμηθεί μόνο του στο σπίτι με τη μαγική θέα; να φάω φρούτα ή να πιω γάλα για βραδινό; Γλίτωσα δέκα ευρώ στην αισθητικό κάνοντας αποτρίχωση μόνη μου. Είμαι πολύ περήφανη για τον τρόπο που αντιμετώπισα το προειηποιητικό email απόλυσης με ψυχραιμία και κατέληξε σε πλήρη αναστολή της απόφασης. Τώρα πια δε φοβάμαι να πω καλημέρα όταν μπαίνω στο γραφείο. Ισως να μη χρειαστεί να παραιτηθώ από την 21542η δουλειά μου γιατί ίσως πάψει να υπάρχει σαν επιχείρηση σε λίγο καιρό. Κρίμα οι κακίες που έχουν ανταλλάξει όλοι τους εκεί μέσα. Τσάμπα πήγαν! Ερχονται συναυλίες, ταξίδια, και άλλα που δεν τα περιμένουμε. Θα θελα να βάψω τα νύχια μου καρπουζί, να πάρω το βιβλίο μου και το λαπτοπ και να εξαφανιστώ τις 3 μέρες που έχω μίνι διακοπές αντί να πάω στο terra vibe. Λες;
Μου λειψε η Σαύρα.

Bαρέθηκα

2009-06-16T14:51:00.003+03:00

1. Την δουλειά μου και τις (άδικες) φωνές τους.
2. Το ίντερνετ
3. Το καλοκαίρι
4. Τις Κυκλάδες
5. Τους γκόμενους
6. Το κοτόπουλο φιλέτο
7. τα λεπτά που περνάνε μέχρι να αδειάσει το δοκιμαστήριο
8. Να πίνω Σουρωτή
9. Να στεναχωριέμαι για τον πρώην
10. Να κοιμάμαι 2-3 λιγότερο απ΄ό,τι πρέπει.

Γιατί...
1. Δέκα χρόνια, λίγα λεφτά, 25 γκόμενες στον ίδιο χώρο με συγχρονισμένη περίοδο
2. Βγάζουμε τα εσώψυχά μας στα site και από κοντά απλά ανακατεύουμε τον freddo ή τα παγάκια. Μέγιστη υποκρισία!
3. Κλείσε καράβι να στριμωχτείς με άλλους 1000 μαλάκες με μωρά, γατιά, φωνές, για να πας στο νησί που δουλεύουν 2 μήνες και προσπαθούν να βγάλουν λεφτά για ένα χρόνο.
4. Never in August, απλά! Εχουμε περάσει εξαιρετικά εκεί όλους τους άλλους μήνες.
5. Βλέπε σαύρα, Δημητράκη, κλπ
6. Όχι 2 φορές τη βδομάδα. Μία είναι αρκετή.
7. Ειδικά όταν μπαίνουν 2 φίλες ή μανοκόρη και συζητάνε και τα καθημερινά τους ενώ εσύ περιμένεις με τις κρεμάστρες στο χέρι.
8. Μα γίνεται;
9. No comment.
10. Νυστάζω!

κουλουβάχατα

2009-06-08T12:49:00.007+03:00

# Έκανα το πρώτο μου μπάνιο.# Βαριέμαι το γυναικείο συναγωνισμό μαυρίσματος. Ξερνάω για την ακρίβεια. # Η Δευτέρα μου ξεκίνησε από το βράδι της Κυριακής με μια σειρά άσχημων γεγονότων. # Κάποια λύνονται κάποια όχι. # Το βράδι που επέστρεφα σπίτι σκέφτηκα ότι κάθε φορά που ψάχνω να παρκάρω στη Μιχαλακοπούλου και βλέπω τον μπροστινό μου να παρκάρει σε άδεια θέση, σκέφτομαι ότι αφού υπάρχουν άδειες θέσεις μπροστά μου, μία υπάρχει και για μένα, αρκεί να την βρω. Κάπως έτσι είναι και η ζωή. Όταν έχεις ευκαιρίες μπροστά σου, κάποια είναι και η δική σου. # Η Ά.γέννησε δύο μωρά αλλά ίσως της μείνει μόνο το ένα. Καλύτερα έτσι. # Κάπως έτσι θυμήθηκα με μια γλυκόπικρη νοσταλγία και μερικά δάκρυα την ξαδέρφη μου την Στέλλα, ένα πανέμορφο κορίτσι με κινητικά και νοητικά προβλήματα, που μεγαλώσαμε μαζί, όμως εκείνη με άφησε όταν ήταν μόλις 13. # Ίσως γι αυτό να νοιάζομαι τόσο πολύ για τους γύρω μου και να κάνω τα δικά τους προβλήματα δικά μου, ξεχνώντας εμένα. # Ένιωσα πολύ έντονα τη φιλία αυτές τις μέρες, είτε πίνοντας στο MG με τον κολλητό μου (και ίσως τον μοναδικό άνθρωπο που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του φίλου, του ανθρώπου μου), είτε μιλώντας στο τηλέφωνο είτε απλά με μια παρακίνηση για έναν απογευμάτινο χυμό στην ηλιόλουστη Μαβίλλη. # Μετά απ' όλα αυτά (και εννοώ ΟΛΑ αυτά), απορώ και αναρωτιέμαι: Ποια η αξία να ασχολείσαι με έναν άνθρωπο που δε θέλει τίποτα από σένα, που σου έχει φερθεί τόσο άσχημα, που έχει παίξει μαζί σου, που πριν 2 μήνες σου έδινε ελπίδες, που ζει και αναπνέει για να είναι το επίκεντρο της προσοχής και τώρα απλά κάνει αυτό που μόνο ξέρει; Να εξαφανίζεται στα δύσκολα μην μπορώντας να απαντήσει στα ίδια του τα ψέμματα! Καμία. # Είναι αυτό που έλεγε ο Κότσιρας σε ένα τραγούδι του: Όταν δεν έχω τι να κάνω σε θυμάμαι. # Πόσο άσχημο είναι να ξέρεις ότι κάποιοι τυχαίοι παίρνουν τη θέση σου σε κάτι που εσύ οργάνωσες, εμπνεύστηκες, δημιούργησες και δεν έκανες ποτέ δικό σου # Υπάρχουν πολλοί δρόμοι μέχρι να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Κάποιοι παίρνουν το πρώτο λεωφορείο που θα περάσει από μπροστά τους. Οι υπόλοιποι απλά περιμένουμε μέχρι να έρθει το δικό μας!

Αγαπούλης ή αλλιώς To Giota

2009-06-01T03:07:00.003+03:00

Ή αλλιώς επιχείρηση Seduction. Αυτή είναι η αποστολή μου από την Παρασκευή: Να σαγηνεύσω τον Αγαπούλη. Τηλεφωνικά meetings, καφέδες, ποτά, ζαμπονοτυρόπιτες από το Εβερεστ στις 7.30 το πρωί μετά από sessions στο MG, email, facebook,όλα έχουν επιστρατευτεί από το επιτελείο μου προκειμένου να κάνουμε τον Αγαπούλη δικό μας.
"Φέρσου σα χαζογκόμενα, ξέρεις τσίχλα, σεμνότητα και σπασμένος καρπός" μου είπε ο γιατρός, μα 3 δευτερόλεπτα αργότερα είχε σκάσει στα γέλια και μου έλεγε, "αυτό να δω και μετά θα τα έχω δει όλα στη ζωή μου".
Η σιωπηρή απουσία μου από τα πανέμορφα μάτια του Αγαπούλη είχε την επιβράβευση της Γιώτας λέγοντάς μου "Σκέψου ότι το κάνεις για το καλό των παιδιών σας". Γενικά χωρίς τη Γιώτα θα ήταν αλλιώς τα πράγματα, θα ήταν flat και γκρι και μισοάδεια. Από την αρχή μέχρι τώρα μου έλεγε το πιο happy end της υπόθεσης. Λίγο αν την ακούσεις, το πιστεύεις και μετά θες κι εσύ. Δεν είναι τέλεια να έχεις κάποιον να σε τραβάει από το μανίκι;

just call me μαμόθρεφτο - back to roots part 1

2009-05-26T03:06:00.004+03:00

Nαι λοιπόν. Πρώτο βράδι που κοιμάμαι στο πρώην δωμάτιό μου, μαζί με τους γονείς μου, τη μίνι, και το σκυλί. Για μισή ώρα ήμουν σαν ξένη εδώ μέσα. Τώρα έχω βάλει το νυχτικό μου, έβαλα και λίγη κρύα πίτσα και θα δω και ταινία.
Να σου πω κάτι; Είμαι 29, προσπάθησα να μείνω μόνη μου και δεν τα κατάφερα γιατί έχασα τον εαυτό μου. Δεν ήμουν έτοιμη. Κουράστηκα αυτό το χρόνο αντί να ηρεμήσω. Ήθελα να μετακομίσω όχι γιατί ήθελα να τελειώσω το διήγημά μου, όχι γιατί ήθελα να φτιάχνω κοκτέιλ με δικές μου συνταγές, όχι για να κάνω στον εαυτό μου ποδόλουτρα με πανάκριβα έλαια. Πίστεψα, ή κορόιδεψα τον ίδιο μου τον εαυτό και πίστεψα ότι θα ήταν η λύση του προβλήματος σε μια σχέση χάρτινη.
Μετά από ένα χρόνο ψέματα, που το ήξερα κάθε φορά ότι είναι ψέματα, μόλις άκουγα το ringtone που είχα βάλει όταν έπαιρνε εκείνος και πριν καν ακούσω τι ψέμα θα έβρισκε πάλι για να αλλάξει τα σχέδια που το προηγούμενο βράδι κάναμε. Enough!
Θα ξαναγίνω μαμόθρεφτο στα καθαρά σεντόνια, στο έτοιμο πρωινό, στη βόλτα στο δάσος με τη Ρόζα, στα λεφτά που θα φάω στις διακοπές.
Έτσι κι αλλιώς στα τόσα χρόνια που ζούσα στο χρωματιστό μου δωμάτιο έζησα και τις πιο ωραίες μου στιγμές.

MG

2009-05-24T21:03:00.003+03:00

Στο MG αντικειμενικά δε σκάνε ωραία γκομενάκια. Σαν να έχει πέσει κατάρα. Μέσα σε ένα χρόνο ζήτημα αν έχουμε δει 3 ωραίους κ τον έναν τον είχαμε φέρει σαν μπακλαβά από το σπίτι. Γουστάρουμε όμως τις μουσικές και το ντεκόρ και το ότι επιτέλους βρήκαμε ένα μαγαζί που δεν είναι δήθεν indie, alternative κλπ. Μέχρι χτες βράδι που σταμάτησα να ακούω μουσική για καμιά ώρα και δοκίμαζα το πιο ωραίο κοκτέιλ του μπαρ: Τον Αργεντινό μπάρμαν. Δηλαδή σαν να λέμε κρέπα με διπλή μερέντα, τσάμπα διακοπές στη Χαβάη, τρίο με τον Κλάιβ και τον Γκαέλ, κοκ. Η Μαρία είχε την αποστολή να μάθει αν η εκτυφλωτική βέρα στο χέρι του ήταν από ένα στιγμιαίο λάθος ή από το κλασικό κόλπο που φοράνε βέρα για να μην τους πρήζει η κάθε πικραμένη. Και ναι! Ήταν το δεύτερο! Αχ Λουίς!

ΥΓ. Λέτε την Δευτέρα να ξαναβρώ το παγωτό μου;

come away with me

2009-05-22T14:23:00.001+03:00

i wanna breath, live, lie, die with you

* To every new love each of us gets

Δευτέρα μεσημέρι

2009-05-18T15:58:00.002+03:00

Είδε κανείς το παγωτό μου; 3 μέρες είναι πολλές...

Συγκλονίστηκα από το τελευταίο επεισόδιο του Grey's Anatomy. Πραγματικά όμως!

Πεινάω και η διαιτολόγος μου έχει κάνει σκατά το πρόγραμμα. Πίτσα σε δίαιτα? Και μανιτάρια και τόνο ενώ τα σιχαίνομαι? Βρε Βασιλική μου είναι πράγματα αυτά?

Πάει κι αυτό

2009-05-18T00:02:00.003+03:00

Και ξαφνικά την Παρασκευή το βράδι το μυαλό μου άδειασε. Έστω για μισή ώρα, όμως το Σάββατο που ήρθε ήταν τόσο διαφορετική ημέρα από τις τόσες που έχουν περάσει. Όση ώρα περίμενα να σηκώσει το τηλέφωνο δεν είχα πεταλούδες ή άγχος κι ούτε έκανα πρόβα για να βρω καποια αστεία ατάκα να πω για να κάνω τον εαυτό μου ελκυστικό. Είχα στο στόμα μου το άντε να τελειώσει κι αυτό. Η συζητηση ήταν πραγματικά αδιάφορη, σαν μια υπεύθυνη δήλωση που για κάποιο ηλίθιο λόγο πρέπει να γίνει. Έκλεισα το τηλέφωνο χωρίς άγχος, προσδοκία, θλίψη, απλά ψιθύρισα ένα αποκαθηλωτικό "Αυτό ήταν". Νωρίτερα είχα πάρει με τα παιδιά πρωινό από τον ωραίο φούρνο, πήγα για shopping, ο charlie πιστός στο ραντεβού του μου έκανε αναπάντητη στις 5 το πρωί μήπως και τον πάρω τηλέφωνο να κάνουμε σεξ εκείνη την ώρα, 8 σχεδόν μήνες από τότε που τον είδα τελευταία φορά, ήρθε κόσμος σπίτι για την τελευταία μάζωξη εκεί. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός τελικά, έχουν δίκιο. Το καλύτερο είναι όταν κατεβάζεις μόνος σου την αφίσα από το ίνδαλμά σου από τον τοίχο, ξέροντας ότι δεν έχει πλέον (ίσως εδώ και πολύ καιρό) θέση πια έκει.

moving on, up and out

2009-05-13T23:13:00.003+03:00

Τι ωραία που είναι αυτά τα τελευταία βράδια. Περπατάω στη γειτονιά την ώρα του ηλιοβασιλέματος και βλέπω την εκκλησία να χρωματίζεται από τον ουρανό. Πηγαίνω για ψώνια στον μπακάλη από διαφορετικό δρόμο κάθε φορά για να ξαναδώ όλους τους δρόμους που πέρναγα επί 13 μήνες. Κοροϊδεύω τον εαυτό μου ότι δήθεν ξέχασα κάτι και ξαναβγαίνω στο δρόμο να περπατήσω προς το σούπερ μάρκετ. Θα μου λείψει το σπίτι μου, το πρώτο μου σπίτι. Είδα όμως πώς είναι, πώς παίρνεις έπιπλα και ράφια, πώς υποδέχεσαι τους καλεσμένους σου, πώς καληνυχτίζεις τους νυχτερινούς επισκέπτες.

Αυτό που δεν είδα είναι πώς να ζεις όπως ήξερες. Πώς κάθεσαι αναπαυτικά στην αγκαλιά των τοίχων χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε πνίξουν. Πώς κάνεις τη ζωή που θέλεις χωρίς να σε επηρεάζουν τα προβλήματα των άλλων. Πόσες παραστάσεις βλέπω καθημερινά να στήνουν οι γύρω μου, μόνο και μόνο για να είναι ΟΚ με την πάρτη τους. Πόσες ψεύτικες ζωές ζει κάποιος για να έχει το πακετάκι που ονειρεύεται ή που τουλάχιστον έτσι του έμαθαν ότι είναι ωραία. Γκομενικά, φίλοι, ταξίδια, εμφάνιση, ενδιαφέροντα, που στην πρώτη δύσκολη στιγμή όλα γίνονται βαρετές μαλακίες που δε θέλουμε να ξανακούσουμε. Και τώρα είναι βαρετά γιατί οι ίδιοι είναι πολύ βαρετοί τύποι και ανασφαλείς. Και δεν πιστεύουν σε τίποτα και φυσικά όχι στον εαυτό τους.

Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν λέγαμε στον εαυτό μας αλήθειες απλές όπως: Μου αρέσει να τρώω μέχρι να σκάσω, Σιχαίνομαι την παρέα σου αλλά επειδή δεν έχω κανέναν άλλον να βγω το βουλώνω και πάμε στο χάλια στέκι σου, Είναι χάλια τα ρούχα σου και μη μου ζητάς να πω ψέματα για να φτιάξει η γαμημένη σου διάθεση που έτσι κι αλλιώς δε θα φτιάξει ποτέ, Δεν έχω γκόμενο και κανέναν να φλερτάρω και ναι θελω να βρω κάποιον και ναι έκανα 5 απελπισμένα τηλέφωνα σε πρώην για να ξαναβγούμε, Μοιράστηκα με πέντε μαλάκες κάτι που μου εμοιστεύτηκες.

Όλα αυτά τα "θέματα" που έχω λίγο βαρεθεί να αντιμετωπίζω, αλλά ακόμα περισσότερο έχω βαρεθεί να σκέφτομαι τις απαντήσεις μήπως κα θίξω την 1895437987η ευαίσθητη χορδή ή μήπως χαλάσω το ωραίο κλίμα.

Σκασίλα μου πραγματικά. Έχω κουραστεί από τα "θέματα" όλων. ¨οχι γιατί δε θέλω να βοηθήσω, αλλά είναι πιο ωραίο να ζει ο καθένας τη δική του ζωή και όχι των άλλων. Απλά σκέψου 5 μόνο πράγματα που είσαι εσύ και θα δεις τι λέω και γιατί δεν πρέπει ποτέ να αφήσεις.

Τα δικά μου πέντε: Γράψιμο, Σκυλιά, Αρλεκιν, Αηδιαστική Ειλικρίνεια, Beatles.

My blood through my blood's eyes

2009-05-11T13:24:00.003+03:00

Περίεργο... Να βλέπει κάποιος που έχει το ίδιο αίμα με σένα το αίμα σου στο μικροσκόπιο. Και τι δεν είναι περίεργο όμως; Η εμμονή; Η απογοήτευση; Η αλλαγή; Η αναμονή;

Τhere is an end

2009-05-05T02:54:00.003+03:00

Τις τελευταίες νύχτες δε θέλω καθόλου να κοιμηθώ. Είναι οι τελευταίες μου στο σπίτι. Σε λίγες μέρες δε θα μπορώ να καπνίζω στο σαλόνι και να ακούω αυτό όσο δυνατά θέλω.

καλημέρα!

2009-05-04T10:05:00.002+03:00

Ποδόσφαιρο

2009-05-03T21:23:00.002+03:00

Τελικά δεν είναι και τόσο άσχημα να βλέπεις μπάσκετ ανάμεσα σε αγόρια ή τον τελικό Κυπ΄λλου σε μια φιλοαεκτζίδικη εφημερίδα και μετά να βλέπεις πρώτη τις φωτό από τον αγώνα.

dancing fever

2009-05-02T21:32:00.001+03:00

αγαπημένο για φέτος

Forbidden

2009-04-29T16:06:00.002+03:00

Πονάει να θες κάτι που δεν μπορείς να έχεις. Πιο πολύ όμως πονάει η υποψία ότι σε θέλει αυτό που δεν μπορείς να έχεις και το θέλεις. Πώς να κοιμηθείς όταν μένει στο δίπλα στενό; Όταν λεει αυτα που θες να ακουσεις? Whatever gets to the night ομως και whatever σου ξυπναει ενστικτα και πεταλουδες. Ο Βασιλόπουλος θα περιμένει για πάντα. I guess so!

break

2009-04-27T16:41:00.002+03:00

Ο μοναδικός άντρας που μου αρέσει 100% και λιώνω οπότε μου μιλάει ή με αγγίζει ανεβάζει στο Facebook videoclip με αγόρια να φιλιούνται, φωτογραφίες που είναι ξαπλωμένος πλάι σε άλλα άγόρια.
Μόλις τέλειωσα μια μετάφραση για ένα Γραφείο Κηδειών.
Μετακομίζω. Πάω πίσω στους γονείς. Ποιος πακετάρει;
Ο Νίκος μου βάζει το quiz που δεν μπορώ να λύσω ειδικά αν έχω πιει το Βόσπορο.

Μπορώ τώρα να πάω σας παρακαλώ στον καναπέ μου, να δω γλυκανάλατες ταινίες και να ξυπνήσω όταν θα είναι το δικό μου ταινιάκι στο επόμενο chapter?